GEACHTE REDACTIE: Verbod geweldsvideo's is onzinnig voorstel

PvdA-kamerlid Margo Vliegenthart pleit voor een verbod op video-series als Faces of Death, omdat volgens haar deze serie schadelijk is voor iedereen die daar naar kijkt (Forum, 13 mei)....

Aanzetten tot geweld? De serie is een aaneenschakeling van voornamelijk echte en nep-ongelukken. Waar zit hier het geweld? Is Vliegenthart bang dat kinderen nu gaan bungeejumpen met te lange elastieken? Wat een onzin.

Ondanks het gore sensationalisme van de serie, die bevestigd wordt door de in scène gezette 'ongelukken' of 'moorden' (zoals de meest belachelijke scène van de serie, het uit mekaar trekken van een paspop door vier paarden, 'authentieke beelden' volgens de pseudo-wetenschapper die het commentaar verzorgt), blijft Faces of Death een fenomeen voor mensen met een morbide fascinatie; een fascinatie die volgens mij iedereen wel een beetje in zich heeft.

Bewaar ons in godsnaam voor het door Vliegenthart bewonderde Britse systeem, dat dit soort films geheel verbiedt. Want wie Faces of death verbiedt, moet ook, zoals de Britten, films als A Clockwork Orange, Henry, portrait of a serial-killer, Reservoir Dogs enzovoort verbieden. De stap naar Tom & Jerry (over geweld gesproken) is dan ook niet groot meer.

Wat mij betreft is Faces of Death een gezonde tegenhanger voor al het Hollywood-geweld op televisie, waar mensen gewond raken zonder te bloeden, waar helden alleen schampschoten oplopen en slechteriken meteen stil liggen zodra ze geraakt zijn.

Alleen daarom al zou men Faces of Death verplicht moeten vertonen op alle lagere scholen.

AMSTERDAM A.F. Montagne

Horrorfilm

Het feit dat Margo Vliegenthart alles over één kam scheert, stuit me zwaar tegen de borst. Faces of death moet los worden gezien van andere extreme horrorfilms. Het is een puur op sensatie beluste serie. Echte horrorfilms zijn er voor het amusement van de kijker, om hem te prikkelen en niet - waar deze beruchte serie op uit is - om iemands ziel blijvend te verwonden.

Ik ben het wel eens met Vliegenthart dat jonge kinderen dit soort extreme video's niet zouden mogen zien. Maar dat volwassenen met gezond verstand en intelligentie niet meer naar geweldsvideo's zouden mogen kijken, vind ik een boude stelling.

Het zou toch werkelijk al te dol zijn als de overheid de burger aan het handje ging nemen en hem zijn ontspanning zou ontnemen. Je kunt Stephen King toch ook niet verbieden om horrorverhalen te schrijven, omdat mensen op deze aardbol rondlopen die dit wel eens in de praktijk kunnen brengen?

MAASTRICHT R. Steverink

Big brother

Margo Vliegenthart pleit voor een verbod op geweldsvideo's omdat deze schadelijk zouden zijn voor 'groot en klein'. Behalve het zwakke punt in haar argumentatie (er is namelijk geen causaal verband aangetoond tussen het zien van geweldsvideo's en het plegen van misdaad), vergeet Vliegenthart ook dat uitvoering van haar voorstel zeer moeilijk te realiseren is.

In Engeland bepaalt de BBFC (British Board of Film Classification) welke films wel en niet op video verschijnen. Het probleem is dat commissies zoals de BBFC al snel vervallen tot platte censuur gebaseerd op persoonlijke en conservatieve motieven. Dit leidt ertoe dat op een gegeven moment alleen nog politiek correcte films als Philadelphia en Forrest Gump in hun originele vorm te zien zijn.

Het voorstel van Vliegenthart geeft niet alleen een selecte groep personen het recht om iemands artistieke produkt te verbieden of te verknippen, maar tevens de macht om te bepalen wat ik als meerderjarige wel en niet mag zien. Naar mijn gevoel neigt dit naar een maatschappij waar 'big brother is watching you'.

UTRECHT Jolling Moes

Procedure

Wat hebben politici toch een groot vertrouwen in het probleemoplossend vermogen van verbodsbepalingen. Telkens als zich een maatschappelijk fenomeen voordoet dat vrij algemeen als negatief wordt beoordeeld, roept iemand: dat moest verboden worden! Dit keer is het het PvdA-kamerlid Margo Vliegenthart.

Zij bepleit een verspreidingsverbod van video's met gruwelijkheden. Ik wil best aannemen dat het ongewenst is dat dergelijke banden overal verkrijgbaar zijn. Waar ik echter bezwaar tegen maak is het automatisme waarmee de volgende stap wordt gezet naar een verbod van overheidswege.

Wat betekent zo'n verbod? En wat levert het op? Over welke video's hebben we het? En wie gaat daar over? De wet zal onvermijdelijk slechts vage criteria bevatten; zoiets als 'beeldmateriaal met een kennelijk excessief gewelddadige of anderszins aanstootgevende inhoud' of in de woorden van Margo Vliegenthart 'gewelddadige video's die schade veroorzaken bij potentiële kijkers, en, via het gedrag van die kijkers, in de samenleving'.

Uit zo'n wet zal in ieder geval nooit duidelijk blijken welke video's wel en niet onder het verbod vallen. Daar is een beoordeling voor nodig. Waarschijnlijk moeten we daar een aparte dienst voor oprichten. Zo'n college, compleet met secretariële ondersteuning gaat natuurlijk wel wat kosten. De financiering kan uit de algemene middelen komen, maar een heffing bij de producenten en importeurs ligt toch meer voor de hand. Zij veroorzaken immers de problemen.

Dan de vraag of de keuring vooraf (elke band wordt beoordeeld) of achteraf (op klacht) moet plaatsvinden. Welk systeem ook wordt gekozen, vaststaat dat zowel tegen het besluit tot goedkeuring als dat tot afkeuring bezwaar en beroep mogelijk is. De afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State lijkt me het meest geschikt om na de bezwaarfase te functioneren als bevoegd rechter - nu de bestuursrechtspraak voor een groot deel is overgeheveld naar de arrondissementen, hebben ze daar toch niets meer te doen.

Vele organisaties van uiteenlopende politieke of religieuze pluimage hebben vast en zeker uitgesproken meningen over het onderwerp. En procedures bij de bestuursrechter hebben gelukkig een lage financiële drempel. Deze combinatie, en de vage wettelijke criteria van het verbod, zullen garant staan voor veel boeiende jurisprudentie, zodat ook het rechtstheoretische leerstuk van de beperking van grondrechten een nieuwe impuls zal krijgen (hoera).

De handhaving van het verbod is nog wel een probleem. Een verbod van spullen waarvoor een duidelijke markt is, is over het algemeen moeilijk. Er is controle nodig, veel en vaak. En sancties. Het is de vraag of bestaande controlediensten deze taak erbij kunnen hebben. Behoeven die uitbreiding? En een vervolgingsbeleid? Is dit wat voor de strafrechter? Het aanstellen van een coördinerend officier van justitie is in dit stadium misschien nog wat voorbarig. Zullen we het gros van de zaken met een systeem van bestuurlijke boetes af doen? Wie laten we dan die boetes opleggen? Natuurlijk moet er een beroepsmogelijkheid zijn. Enzovoort . . .

En dit alles moet tot gevolg hebben dat potentiële kijkers van gewelddadige video's in mindere mate gedrag gaan vertonen dat schadelijk is voor de samenleving. Toon het maar eens aan.

Ik bedoel maar, het is zo makkelijk gezegd: dat moest verboden worden.

UTRECHT Leonard de Wit

Meer over