Column

Gaan Chinezen binnenkort afhalen bij 'de Hollander'?

Met belangstelling las ik in deze krant een stuk over 'de onstuimige groei van de Chinese patatmarkt'. Joop van Drunen, een oude aardappelrot van Aviko, zit in China om de Chinezen lekker te maken voor diepvriesfrites.

Sylvia Witteman
Een frietbakker in Ermelo. Beeld anp
Een frietbakker in Ermelo.Beeld anp

Dat doet hij samen met een Chinese 'aardappelkoning' die, zoals men kon verwachten, Wang heet. Het lukt: de Chinezen, die van oudsher neerkeken op die 'armoedige' aardappels, vallen als een blok voor onze fameuze frituursnack.

Ik dacht terug aan mijn bezoek aan China, zo'n twintig jaar geleden. Ik moest toch in de buurt zijn, namelijk in Wladiwostok, om een reportage te maken over de laatste Siberische tijgers (die gelukkig onvindbaar bleken, want ik vond het toch een beetje eng), en daar lagen Peking en Shanghai in feite om de hoek.

Ik reisde in die tijd veel, en na landen als Mongolië, Kirgizië en Turkmenistan was ik wel het een en ander gewend, maar in China bereikte mijn verwondering toch weer nieuwe hoogtepunten. Van de Chinezen trof me hun tomeloze bedrijvigheid, de paradoxale gewoonte om overal in slaap te kunnen vallen (achter op de fiets met een mand levende kippen op schoot, op een overvolle markt onder een kraampje) en het feit dat baby's in plaats van een luier een hansopje met een opening in het zitvlak droegen.

Als westerling werd ik geregeld nagestaard, uitgelachen en betast. Ik kan me herinneren hoe ik een openbaar damestoilet in een klein dorp binnenliep; daar zat een half dozijn vrouwen naast elkaar op een plank boven een latrine te roken en door elkaar heen te praten. Toen ik aarzelend plaatsnam en probeerde te wateren, schoven ze joelend naar me toe, knepen me in de armen en trokken aan mijn haar, tot ik, de broek nog op de knieën, een goed heenkomen zocht.

Maar het meest onder de indruk was ik toch van het eten. Chinezen bleken alles te eten dat niet abstract is, en bijna alles was even lekker. Alleen aardappels kwam ik er inderdaad niet tegen. Ik miste ze geen moment, en de Chinezen zelf blijkbaar ook niet. Maar daar maakt die Nederlandse aardappelboer nu een eind aan, met zijn lamme diepvriesfrites.

Als de weg eenmaal gebaand is voor patat, is er natuurlijk geen houden meer aan. Binnenkort zitten de Chinezen massaal aan de 'frikandel Jos Brink' (met pindasaus), de 'waterfiets' (twee frikandellen aan weerszijden van een berg friet), de 'berenlul ongesteld', de 'kapsalon' en het 'patatje Patricia Paay' (alles erop behalve curry).

Zo wordt de wereld steeds kleiner. Uiteindelijk hoeven we, in ieder geval voor het eten, niet meer naar China.

Nou ja, dat is ook eigenlijk wel lekker rustig.

s.witteman@volkskrant.nl

Zou de Kapsalon publieksfavoriet worden? Beeld anp
Zou de Kapsalon publieksfavoriet worden?Beeld anp
Meer over