Fuik

ARTHUR VAN AMERONGEN

Old punkers never die, they just fade away. Illustrator Gaap heeft mij uitgenodigd voor zijn verjaardag en ik dans met krakers en kunstenaars op plaatjes van diskjockey Vic van de Reijt: Skandal im Sperrbezirk! Wild thing! Ça plane pour moi! Wat zijn we oud geworden. Van de Gimmick!-generatie doet eigenlijk alleen Joost Zwagerman het goed, die onlangs een pied-à-terre in Haarlem uit zijn achterzak betaalde en nu van de weeromstuit een beurs van het Letterenfonds behoeft.

Ik vind onze generatie niks, al worden we door snotneuzen van hipsters ook wel eens minachtend babyboomers genoemd. Dan denk ik toch meer aan sigaarsnor Johan Derksen of die ongewassen beroepsbrombeer Maarten van Rossem.

'Tuur, gast', zegt de gastheer monter, 'wil je ophouden je peuken in de zalmsalade te proppen? Leuk trouwens om je weer eens met een meisje te zien, ik was even bang dat je zoöfiel was geworden. Neem een blowtje man, daar word je rustig van.'

Als ik ergens een hekel aan heb, is het wel aan de zogenaamde softdrugs. Mijn gezelschap Chloë (ze heet trouwens anders) houdt gelukkig ook niet van die rommel. We moeten straks nog naar haar boudoir in Nigtevecht en ze houdt zich keurig aan de toegestane biertjes. Ik ben als rijbewijsloze niet bevoegd. Chloë is net als ik een gewezen punker, met gezonde bedenkingen tegen autoriteiten. We besluiten naar het Groene Hart te kachelen als het meubilair van café De Pels (althans het mobiele deel) van café De Pels naar huize Kousbroek verschuift. Vic omhelst me: 'Tuurtje, die nieuwe roman van jou, die wordt waanzinnig. Doorbijten jungske.' Ik vecht tegen de tranen en fluister: 'Vic, ken je dat boek over die kale nicht met zijn moeilijke bril, die Gijp?'

Bij station RAI rijden we in een fuik. 'Fuck', mompelt Chloë.

'Hoeveel biertjes heb je gedronken mop?'

Chloë komt na moeizame optelling tot vier. Het elitekorps is vanavond uitgerukt: een Somalische, twee Turken die foutloos Nederlands proberen te spreken en boerenpummels uit de negorij van Oost-Nederland. Chloë blaast en Bromsnor jubelt: we hebben een A'tje! Chloë vloekt. Ze heeft haar rijbewijs niet bij zich en moet de bak in, tenzij ik het ding ophaal in Nigtevecht, met een taxi dus. Chloë moet piesen en de Somalische begeleidt haar naar de struiken. Chloë hurkt en roept: 'Ga toch boeven vangen, piskijkers.' Ik kijk bedremmeld toe. Koninginnedag 1980 lijkt een eeuwigheid geleden.

undefined

Meer over