Fransen in de top

SANDER VAN WALSUM

Bij Greenpeace is de ene zonde de andere niet. Dat heeft de organisatie gemeen met beursgenoteerde ondernemingen. Zo dramatiseerde ze in 1995 welbewust de gevolgen van het afzinken van het booreiland Brent Spar om Shell aan het kruis te kunnen nagelen - en en passant op kosten te jagen. Daarover deed destijds geen milieuactivist moeilijk. Omwille van de goede zaak. Des te verheugender is dat het voetvolk van Greenpeace nu in opstand komt tegen programmadirecteur Pascal Husting, een Fransman, die onbekommerd per vliegtuig forensde omdat 'een organisatie als Greenpeace niet altijd kan opereren in overeenstemming met de eigen ideeën'. Het klonk heel Frans om de een of andere reden. Misschien dient Greenpeace zijn beginselvastheid het best door Fransen uit de top te weren.

undefined

Meer over