Franse klerenstreek

Er zullen maar weinig bedrijven zijn die er in slagen om mensen zowel aan als uit te kleden. Naf Naf lukt het, met veel succes zelfs....

Van onze verslaggever

Hans Faber

AMSTERDAM

Naf Naf, de Franse onderneming die onder de gelijknamige naam casual-mode aan een jeugdig, meestal vrouwelijk publiek verkoopt, telt sinds medio 1993 met de groten mee. Het beschikt namelijk over een eigen notering op la Bourse de Paris. Dat betekent doorgaans dat vanaf het moment van de notering alle blikken op de cijfers zijn gericht. Tussenhandelaren en anderen die de marges drukken, moeten worden uitgeschakeld, want de winst per aandeel moet omhoog.

Bij Rottinghuis weten ze inmiddels wat dat betekent. In 1992 verwierf de textielhandel het exclusieve recht om in Nederland produkten van het merk Charles Chevignon te distribueren. Bernard Rottinghuis, directeur/eigenaar van het gelijknamige Amsterdamse bedrijf, zag het helemaal zitten. In Frankrijk behoort Chevignon tot een van de vier topmerken in het zogeheten duurdere casual-segment. Vooral de leren jassen en de pilotenjacks zijn daar populair.

Rottinghuis betaalde de vorige distributeur een aardig bedrag aan goodwill voor het distributierecht. Die gold voor een periode van vijf jaar, zegt hij. Alleen is die afspraak nooit schriftelijk vastgelegd. Daarnaast investeerde Rottinghuis naar eigen zeggen fors in het merk. In Amsterdam-zuidoost werd een opslagruimte omgebouwd tot Chevignon Warehouse, met een speciaal voor de kleding ingerichte showroom; er werd hard- en software aangeschaft opdat de administratie met Frankrijk kon communiceren en er werd geld uitgegeven aan reclame en marketing.

Helaas voor Rottinghuis stroomde het geld daarna niet met bakken tegelijk binnen. 'Teleurstellend', noemt de textielhandelaar het resultaat van zijn investeringen in Chevignon. Rottinghuis wijdt dat aan leveringsproblemen. Bovendien bleek achteraf dat het 'topmerk' ten tijde van het aantreden van Rottinghuis als distributeur al op zijn retour was. Sterker nog: Chevignon raakte in financiële problemen en moest zich laten overnemen.

Door Naf Naf wel te verstaan, het Franse kledingbedrijf dat een broertje dood heeft aan marge-vervuilende tussenhandelaren. Rottinghuis had toen eigenlijk al kunnen weten dat hij zijn merk zou kwijtraken, maar hij werd nog gerustgesteld door een zalvende brief van Guy Azoulay, oprichter en directeur van Chevignon. Chevignon zou zijn eigen identiteit bewaren.

Eind januari, tijdens de kledingbeurs in Parijs, bleek dat ze daar bij Naf Naf heel anders over dachten. Patrick Pariente, die samen met zijn broer Gérard bij Naf Naf de scepter zwaait, maakte Rottinghuis duidelijk dat zij hem hem niet meer nodig hadden. Zo snel mogelijk zouden de Fransen de distributie zelf gaan regelen.

'Ik was verrast, al kan ik wel begrijpen dat Naf Naf het liever zelf doet. Met hun verkoopapparaat kunnen ze de omzet van Chevignon natuurlijk snel verhogen. Ik heb voorgesteld om te praten over een afkoopsom, maar ze reageren niet.'

Naf Naf antwoordde in de vorm van twee personeelsadvertenties. Eén in De Telegraaf, waar een junior jurist wordt gezocht. En één in het vakblad Textilia, waarin 'loose-fit-verkopers' een 'once-in-a-lifetime kans wordt geboden'.

'Ik loop al een tijdje mee in de textielwereld, maar op zo'n botte manier ben ik nog nooit behandeld', reageert Rottinghuis. 'Ze zijn overduidelijk bezig om achter mijn rug om een verkoopteam voor Chevignon op te zetten.'

De advertentie heeft voor de nodige verwarring in de markt gezorgd. 'De detaillisten vragen zich nu natuurlijk ook af wat er aan de hand is. Wordt het een Naf Naf- of een Rottinghuis-verhaal? Zo lang daar geen duidelijkheid over bestaat, kan je presenteren wat je wilt, maar bestelt er geen hond.'

Rottinghuis heeft Naf Naf nu voor de rechter gedaagd. In een kort geding dat donderdag voor de Amsterdamse rechtbank dient, eist hij dat de Fransen zijn rechten respecteren en dat ze in Textilia rectificeren. Misschien hadden ze bij Naf Naf toch beter een senior jurist kunnen zoeken.

Meer over