Fraai is anders

NA Van Mierlo houdt nu ook PvdA-fractievoorzitter Jacques Wallage het voor gezien in Den Haag. En net als Van Mierlo heeft hij een aantal argumenten die zijn beslissing verdedigbaar, of in elk geval begrijpelijk, maken....

Wallage gaat ervan uit dat de kiezers begrip voor zijn beslissing kunnen opbrengen. Dat zal ook wel. Toch geeft zijn vertrek te denken. Vooral omdat Wallage bij herhaling heeft verkondigd nog vier jaar als fractievoorzitter te willen aanblijven. Vorig jaar deed hij dat in een interview met Vrij Nederland. En toen hij pal na de verkiezingen tot aanvoerder van de fractie werd gekozen, verzekerde hij nog eens dat het voor vier jaar zou zijn. Het werden uiteindelijk twee volle maanden, waarin hij samen met de andere onderhandelaars een regeerakkoord in de steigers zette.

Wallage was bij een deel van zijn fractie niet zo populair. Van der Ploeg, Oudkerk en Duivesteijn leverden begin dit jaar openlijk kritiek op zijn functioneren. Zij zullen niet ontevreden zijn met zijn vertrek, maar zich toch ook een beetje bekocht voelen. Een andere fractievoorzitter/onderhandelaar had wellicht meer oog voor hun ideeën over het regeerakkoord gehad.

De nieuwe fractievoorzitter, die mogelijk maandag al wordt gekozen, zal verantwoordelijkheid moeten nemen voor het door Wallage bereikte onderhandelingsresultaat. Veel problemen zal dat niet opleveren. Minister van Sociale Zaken Melkert, de meest kansrijke en mogelijk zelfs enige kandidaat, was zelf nauw bij het onderhandelingswerk betrokken. Denkbaar is wel dat hij, of een andere opvolger, op details voor andere accenten had gekozen. Dat kan van belang zijn voor het vervolg van de formatie, wanneer er over de verdeling van portefeuilles wordt gepraat. Hopelijk leidt dat niet tot vertraging, de formatie duurt toch al rijkelijk lang.

Het is niet uitgesloten dat het vertrek van Van Mierlo en Wallage nog door andere verrassingen wordt gevolgd. Bolkestein heeft al meer dan eens laten doorschemerendat het eind van zijn politieke loopbaan in zicht begint te komen. Dijkstal, zijn opvolger, staat al klaar. Ook de keuze van de nieuwe ministersploeg kan bij sommige potentiële kandidaten tot teleurstellingen leiden, waardoor zij hun (politieke) toekomst heroverwegen. Tegenover het electoraat is dat niet fraai. Begrijpelijk soms wel. Ook politiek blijft mensenwerk.

Meer over