Flegmatieke Bruins pakt met Excelsior weer punt

Waar staan de vertrokken aanvoerder, spelmaker, toptalent en goalgetter van Excelsior met hun nieuwe clubs? Allemaal ver onder hun vorige werkgever, de kleinste club van de eredivisie, die aan de hand van de flegmatieke spelversneller Luigi Bruins bovenmatig presteert (achtste plaats).

null Beeld anp
Beeld anp

En dat vooral met reserves van vorig seizoen. De aanwinsten, allen van bescheiden naam, meerden immers laat aan. De nieuwe coach Mitchell van der Gaag kon pas op de laatste training voor de seizoenstart een keer elf tegen elf spelen op de training. Een dominante leider zat er niet tussen. De beminnelijke middenvelder Ryan Koolwijk werd aanvoerder, Bruins zijn secondant.

Het is oldskoolvoetbal dat Excelsior speelt. Van der Gaag maakte als voetballer naam als fysiek sterke verdediger, als coach kiest hij voor swing en schwung. Bij Willem II greep Excelsior zaterdagavond op die wijze het tiende punt.

Vooral na rust werd gedomineerd, mede dankzij de wissels van Van der Gaag, die met Hadouir, Pantic en Faik nóg meer rasvoetballers bracht. Die laatste tekent met een late vrije trap voor 1-1. Door weinigen nog verwacht na de vlotte 1-0 van Willem II-spits Sol en het daaropvolgende Tilburgse stormpje.

'Als het meezit, kunnen we ook dit seizoen de play-offs (om promotie/degradatie, red.) ontlopen', blijft Bruins nuchter. 29 jaar is de steekpassspecialist inmiddels. Tien jaar geleden brak hij door bij Excelsior. Twee jaar later kende hij goede seizoenen bij Feyenoord, hikte hij aan tegen Oranje, maar gleed hij uit in de glibberige voetbaljungle. Excelsior is in dat woud voor Bruins een warme huiskamer. 'Ik kom er al vanaf mijn zesde.'

Iedereen wil er toch weer weg. Afgelopen zomer waren dat Fischer (Go Ahead Eagles), Auassar (Roda JC), Kuwas (Heracles) en Van Weert (FC Groningen). Andere clubs hebben grotere stadions, ambities en/of salarishuishoudens. Ook Bruins, vader van drie, zou nog best ergens 'een zak geld' willen ophalen, vertelt hij grijnzend. 'Wie wil dat niet? Maar Excelsior is ook mooi, hoor.'

Sinds 2014 speelt hij weer op het oude nest, een periode waarin een slijmbeursontsteking bij zijn hiel hem lang buitenspel zette. Nu is hij weer fit en goed. Achteloos verlegt hij het spel of schiet hij op doel. Maar hij tackelt ook stevig in de 74ste minuut ten koste van een gele kaart, zijn derde al van het seizoen. 'Dat verwacht je toch niet van hem', zegt een commentator op de perstribune.

Bruins toont later een wrange lach als het hem ter ore komt. 'Ik hoor al vanaf mijn jeugd dat het makkelijk lijkt. Moet ik het dan moeilijk laten lijken? Ik geef elke wedstrijd alles. Maar ik voetbal hoe ik voetbal.'

Na Feyenoord beproefde hij zijn geluk in het buitenland, maar wortel schoot hij, behoudens een sterke fase bij Nice, nergens. 'In de voetballerij is het vaak belangrijker of je bij de zaakwaarnemer zit waar de club of de trainer altijd zaken mee doet dan wat je kwaliteiten zijn.'

Bruins bleef zijn belangenbehartiger trouw. 'Waarom niet? Hij is altijd goed voor me geweest.'

Hij denkt even na op de vraag waar hij het zelf heeft laten liggen. 'Misschien had ik het bij Feyenoord anders moeten doen. Misschien had ik moeten doordrukken, straalde ik te veel uit 'ik ga lekker voetballen' in plaats van: Ik ga sterven op dat veld. Terwijl ik dat van binnen misschien wel zo voel, hè. Dan ben je een makkelijke zondebok als het slecht gaat. Zeker in de Kuip. Ik ga niet snel door het lint. En ik ga ook niet toneelspelen. Wie zich in me verdiept, weet dat. Wie dat niet doet, tja ... die heeft pech.'

Hij is bij Excelsior opgeschoven in de hiërarchie. Bruins leidt op zijn eigen manier. 'Ik ben geen prater. Zal ik ook nooit worden. Meestal als je een mindere periode hebt, staan er jongens op die vinden dat we moeten praten. Al dat lullen, lullen, lullen over zones en wat dan ook; volgens mij schiet dat niet op. Dat boeit me niet zoveel. Wees gewoon concreet en laat het zien met je voeten.'

Bruins, bezig met het behalen van zijn trainersdiploma's, is blij dat Van der Gaag er buiten de kalklijnen een wat losser regime op nahoudt dan sommige voorgangers. 'Bij hen mocht je geen pet op als je op het stadion was. Of geen koptelefoon. Of geen korte broek aan. Echt, alleen in Nederland doen ze daar moeilijk over. Zinloos. Wat voor meerwaarde heeft dat? Niet bellen als we op weg zijn naar een uitwedstrijd ... ga je dan echt beter voetballen?'

Hij zal ook nooit de koning van het krachthonk worden. 'Ik doe wat ik op de club moet doen, voel me daar goed bij. Ja, middenvelders in de top zijn steeds meer beulen. Maar zij die het verschil maken, zijn vaak nog steeds de slimsten.'

Meer over