Flauwekul

Nog even over die topzware bloemen. 'Van Gogh stopte wel érg veel zonnebloemen in de vaas' kopte de Volkskrant maandag, waarop een uiteenzetting volgde; die uitpuilende vazen op die schilderijen zouden in werkelijkheid voortdurend zijn omgevallen. In het dagelijks leven gebruikte van Gogh die vaas dan ook waarschijnlijk niet om bloemen in te zetten, veronderstelde het artikel, maar penselen, en wel 'ondersteboven.' (Duh. Anders worden die haartjes krom, en de penselen groeiden die arme Vincent niet op de rug; hij was tenslotte geen varken.)


Kunstwetenschappers veronderstellen dat die zonnebloemen in werkelijkheid 'in een emmer of bak' stonden en dat Van Gogh die vaas er op goed geluk maar zo'n beetje omheen schilderde.


Tsja. Het kan natuurlijk ook nog dat Van Gogh die vaas met een keilbout aan de tafel had vastgeklonken, maar dat lijkt me erg doortastend voor iemand die voortdurend tollend van de absint door korenvelden liep te wankelen. Bovendien gaat zo'n vaas bij die schroef natuurlijk lekken, en iets zegt me dat Van Gogh dat er beslist niet bij kon hebben, die natte zooi in zijn atelier. Nee, de Volkskrant durfde de conclusie gisteren niet helemaal te trekken, dus daarom doe ík het dan maar: Van Gogh was een ordinaire oplichter, en we hebben al die jaren voor de kat zijn kont naar die frauduleuze prentjes van hem zitten staren.


Erger nog, Van Gogh was bepaald de enige niet. Heeft u wel eens goed gekeken hoe de Venus van Botticelli op de rand van die schelp staat? In werkelijkheid zou dat ding finaal omgeklapt zijn en hop, Venus pardoes terug de zee in, met haar tietjes. En wat te denken van Le déjeuner sur l'herbe? Het is daar duidelijk herfst, en veel te koud om naakt te picknicken. Die kleine zeemeermin bij Kopenhagen? Dat is helemaal geen zeemeermin, maar gewoon een vrouw, met twee benen. Waarom kijkt dat melkmeisje van Vermeer zo sikkeneurig terwijl ze een lekker warm voetenstoofje heeft klaarstaan? Trouwens, Sinterklaas ís helemaal geen kapoentje. En hoezo smeert Leopold Bloom in Ulysses mósterd op zijn broodje gorgonzola? Zoiets doe je niet.


Die gesmolten klokken van Dalí: kom op, Salvador, was je dronken of zo? Dat van die in de zon smeltende vleugels van Icarus, dat klopt niet hè, meneer Ovidius? Wat doet die trompettist daar eigenlijk achter het podium in uw derde symphonie, meneer Mahler? Wat heb je met het stratenplan van Berkeley uitgespookt in Bonita Avenue, Buwalda? Geloof je het zélf, Mattheus, van die broden en die vissen die zich maar bléven vermenigvuldigen? Ha!


Kunst is allemaal flauwekul, zei Gerard Reve. Hij had gelijk.


WiBra

Meer over