FILM

Over drie weken is het weer feest in Utrecht: de Nederlandse Filmdagen, ter vergroting van de allure nu het Nederlands Film Festival....

De meeste zijn al eens vertoond, want de Filmdagen (pardon, het Nederlands Film Festival) willen om te beginnen de jaaroogst tonen van Nederland Filmland. Om dan te kunnen uitzien naar morgen, wanneer het allemaal beter wordt, want ja, het hield weer eens niet echt over dit jaar.

Grote premières? Slechts één nieuwe speelfilm staat vast: 1000 Rozen van Theu Boermans, die in februari al verwacht werd op het festival van Berlijn, maar toen was hij nog niet af. Zoals hij ook niet af was voor Cannes en evenmin op het programma van Venetië staat, dat volgende week begint - zonder enige Nederlandse inbreng.

Dat is alles. Er was sprake van dat Eens geslagen, nooit meer bewogen van Gerrard Verhage in Utrecht te zien zou zijn, maar de producent heeft besloten de première even uit te stellen. En Theo van Gogh wacht met zijn nieuwe film 06, naar het toneelstuk van Johan Doesburg, Utrecht niet af. Première volgende week al.

Verder is het wachten, tot na de Filmdagen, soms tot omstreeks St Juttemis.

Plannen zijn er genoeg. Drie weken geleden stond er in het vakblad Screen International een lijst van films die her en der in Europa geproduceerd worden. Wat een bedrijvigheid, ook in de Nederlandse filmwereld. Ruud van Hemert gaat bijvoorbeeld een nieuwe film maken, Beast of Prey, te produceren door. . . Paul Verhoeven. Wanneer? De toelichting luidt: 'In development', een uitdrukking die van alles kan betekenen; meestal dat er een eerste scenario is gemaakt waaraan nog gesleuteld moet worden en dat wellicht ooit zal worden verfilmd. Of nooit.

'In development' zijn Waar blijft het licht van Jean van de Velde, Antonia's Line van Marleen Gorris, Coppi van een nog onbekende regisseur, The Last Seven Samurai van Herbert Curiël, die ook Krima en Three Princes and a Jacobin aan het voorbereiden is.

'In development' zijn ook Vertraging van Erik Fransman, Act of Love van Saskia Vredeveld, De Overtocht van Floor Foelkel, Olifantskerkhof van Jonne Severijn, Supertex van Leon de Winter, Woutertje Pieterse van Henk van der Horst, The Tenants van George Sluizer, Rosaura van Alejandro Agresti.

'In development' zijn liefst drie films van Frans Weisz: Een zachte vernieling (naar Claus), Een vrouw van het Noorden (naar Couperus) en My Darling Daughter (naar Hugo Pos). En dat allemaal terwijl Weisz zijn verfilming van Harry Mulisch' Hoogste tijd aan het afronden is. Als dat maar goed gaat met Frans Weisz, zoveel films tegelijk.

Interessant zijn wellicht het vervolg op Soldaat van Oranje, regie Jean van de Velde en De laatste droom van een oude eik, van niemand minder dan de Australische Nederlander Paul Cox. Plus nog veel meer, als het ooit af komt.

Ook het vorig jaar failliet verklaarde producentenduo Kees Kasander en Dennis Wigman gaat gewoon, onder een andere naam, verder met de voorbereiding van Marie-Antoinette is niet dood (regie Irma Achten) en Pillow Book (regie Peter Greenaway). Hoezo, failliet? Nee, volop in development.

Wanneer dit jaar de Europese filmprijzen worden toegekend is de kans op een Nederlands succes (twee jaar na de triomf van Alex van Warmerdams De Noorderlingen) gering. Wie dingt er eigenlijk mee naar die Felix dit jaar? Bij navraag bleek niemand dat te weten.

Op 23 september komt in het Italiaanse Viareggio de jury samen die zich door een voorselectie van twintig films gaat worstelen. De kans dat daar een Nederlandse film tussen zit is gering. Immers, de mevrouw die de Nederlandse inzending normaliter regelt is op dit moment nog op vakantie. Hoe dat dan moet? 'Ja, ach, tja, we zien wel.'

Op de vraag wat er binnenkort aan Nederlandse films valt te verwachten, is misschien ook wel het beste antwoord: we zien wel, voorlopig zijn we in development.

Peter van Bueren

Meer over