Films op tv

BEREND JAN BOCKTING

Ponyo

(Hayao Miyazaki, 2008)

Zaterdag, Nederland 3, 15.30-17.05 uur

Al jaren roept de bejaarde Japanse animatiegrootmeester Hayao Miyazaki (Tokio, 1941) dat zijn recentste film de laatste is die hij zal maken. Het begon ongeveer met Spirited Away uit 2001, waarvoor hij een Oscar won. Waarschijnlijk gaf dat succes hem de energie om het vergelijkbaar fantasierijke Howl's Moving Castle (2004) te maken, waarna hij, het bloed kruipt waar het niet gaan kan, ogenschijnlijk rustig afbouwde met dit zalige Ponyo (voluit: Ponyo on the Cliff by the Sea), zijn variant op De kleine zeemeermin van Hans Christian Andersen. Met handgemaakte tekeningen brengt hij het verhaal tot leven over een goudvisje dat graag mens wil worden nadat ze vriendschap heeft gesloten met een 5-jarig jongetje: de kinderwereld is geloofwaardig en realistisch, onder water is het ouderwets magisch. Miyazaki's animatiestudio maakte onlangs bekend dat komende zomer in Japan zijn nieuwste film, The Wind Rises, wordt uitgebracht.

Soul Kitchen

(Fatih Akin, 2009)

Zaterdag, WDR, 21.40-23.15 uur

Hier en daar wat kluchtige feelgoodkomedie van Fatih Akin, die zich met de sterke drama's Gegen die Wand (2004) en Auf der anderen Seite (2007) van een beduidend minder opgewekte kant liet zien. Soul Kitchen, over een restauranteigenaar die ondanks een lawine aan tegenspoed toch blijft hopen op betere tijden, toont de levendige, hippe kant van Hamburg, waar de smeltkroes van culturen vooral in het nachtleven goed uitpakt. Akin kent de stad als geen ander, heeft een goed oog voor spannende locaties en stelde een fijne, soulvolle soundtrack samen. De platte, soms tenenkrommende Duitse humor maakt Soul Kitchen als komedie minder succesvol, maar als vlotte ode aan Akins geboortestad is de film geslaagd.

Eastern Promises

(David Cronenberg, 2007)

Zaterdag, Canvas, 23.20-0.55 uur

De uit een Deense vader en Amerikaanse moeder in New York geboren acteur Viggo Mortensen (51) heeft de naam nogal op te gaan in zijn rollen. Als Aragorn in de filmserie The Lord of the Rings brak hij verscheidene tanden en tenen, en het stuntteam bepaalde naar verluidt met kop of munt wie zich nu weer van ettelijke blauwe plekken zou laten voorzien door de overigens niet onvriendelijke wildebras. Het is voor zijn collega's op de set van Eastern Promises te hopen dat Mortensen daar wel enige afstand tot zijn karakter heeft bewaard, want dat liegt er niet om. In deze naargeestige film noir van de voormalige Baron of Blood David Cronenberg speelt Mortensen de chauffeur van een Russische maffiafamilie in Londen, die bekneld raakt tussen zijn criminele ambities en zijn sympathie voor vroedvrouw Naomi Watts. Zij legt langzaam maar zeker de ware aard bloot van godfather Armin Mueller-Stahl en diens psychopathische zoon Vincent Cassel, voor wie Mortensen zijn rondjes rijdt. Eastern Promises is de sfeervolle opvolger van A History of Violence (2005), waarin Mortensen al evenzeer worstelde met zijn duistere kant.

Happy-Go-Lucky

(Mike Leigh, 2008)

Zaterdag, Nederland 2, 0.10-2.00 uur

Hoofdrolspelers uit het werk van de grootmeester van de Britse kleine film Mike Leigh vergeet je nooit meer. Na onder meer de langzaam maar zeker exploderende David Thewlis uit Naked en de wanhopige Brenda Blethyn uit Secrets and Lies was het ditmaal de beurt aan Sally Hawkins in het onverwacht blije Happy-Go-Lucky. Manifesteert ze zich in de eerste minuten nog als zo'n hysterisch opgewekte oudere tiener, onvermijdelijk smelt je voor haar personage Poppy, een lerares die met haar beste vriendin een woning deelt en die zich ten doel heeft gesteld iedereen gelukkig te maken. Dat is in haar redelijk verzuurde Noord-Londense wijk geen sinecure. Zeker niet als ze autorijles gaat nemen bij een gedesillusioneerde superfrustraat die zich ontpopt als een gemotoriseerde tijdbom.

There Will Be Blood

(Paul Thomas Anderson, 2007)

Zondag, BBC 2, 0.00-2.30 uur

Machtig epos over oliebaron Daniel Plainview (Daniel Day-Lewis), wiens kille en inhalige gedrag hem op gespannen voet brengt met de omgeving die zijn succes mogelijk moet maken. Eerst met concurrenten die collega's zouden kunnen zijn, en ten slotte met zijn geadopteerde zoon. Lang redt zijn opportunisme hem, maar als dat niet langer nodig is, blijkt de selfmade man zichzelf alleen nog maar te kunnen vernietigen. Het gebeurt niet vaak dat je ruim tweeënhalf uur gefascineerd kijkt naar een hoofdpersoon (Day-Lewis ontving meer dan terecht een Oscar voor zijn rol) die elke scène domineert zónder een greintje sympathie op te wekken. There Will Be Blood gaat rechtstreeks in tegen ongeschreven Hollywoodregels - en is juist mede daarom een meesterwerk.

undefined

Meer over