Film extra

Als klein, rooms-katholiek jongetje verloor Ronald Plasterk, moleculair geneticus en columnist, zijn vertrouwen in het geloof...

Op de lagere school vertelde een priester dat je alles krijgt als je het God vraagt.

'Krijg ik dan ook rolschaatsen?', vroeg de kleine Ronald.

'Nou, dat weet ik niet', krabbelde de priester terug. 'Maar als je heel hard bidt, zal er wel ongetwijfeld iets goeds in je leven gebeuren.'

De jonge Plasterk vond dit antwoord een beetje goedkoop, meneer leek een religieuze handelsreiziger die zijn claim niet kon waarmaken. Als columnist voor de Volkskrant en Intermediair trekt Plasterk deze lijn door. Hij is de man van de wetenschap, die met klare, onverbiddelijke logica ten strijde trekt tegen slappe praatjesmakers die hun claims onderbouwen met onbewezen stellingen. Kwakzalvers behoren tot zijn favoriete doelwitten.

Zondag is Plasterk te gast bij ©mens, een interviewserie van de NCRV. Vanuit het Zeepaviljoen in Katwijk neemt Annemiek Schrijver het leven door met een reeks bekende Nederlanders. De komende maanden zullen onder anderen Jessica Durlacher, Adelheid Roosen, Peter Klashorst en Jan des Bouvrie het paviljoen bezoeken.

Plasterk is hoogleraar moleculaire genetica en directeur van het Nederlands Instituut voor ontwikkelingsbiologie. Hij probeert de moleculaire geheimen van het leven te ontrafelen aan de hand van het wormpje elegans, een overzichtelijk beestje met slechts 302 hersencellen. Een interessante man en innemende prater. Toch blijft de uitzending aan de vlakke kant.

Plasterk is op zijn best als hij zijn wetenschappelijke logica toepast op concrete onderwerpen, zoals de jacht, de homeopathie of de voze praatjes van deze of gene politicus. In ©mens wordt hem echter gevraagd te praten over God en het geheim van het leven. Dat levert tamelijk voor de hand liggende standpunten op. De evolutieleer heeft het geloof in een almachtige God een beslissende slag toegebracht, aldus Plasterk. We hebben God niet meer nodig als de grote horlogemaker. De wetenschapper verbaast zich nog wel over de complexiteit van het koeienoog onder zijn microscoop, maar begrijpt ook heel goed hoe het zo ver heeft kunnen komen, dankzij talloze kleine stapjes.

Het is een aardig gesprek, waarin Plasterk ook nog een stukje Matthäus Passion zingt, met presentator Schrijver achter de piano. Maar veel verder dan de vertrouwde tegenstelling tussen wetenschap en geloof komen ze niet.

Meer over