Feyenoord herkent 'eigen kracht' beter

VAN ONZE VERSLAGGEVER BART JUNGMANN

UTRECHT - FC Utrecht 2

Feyenoord 5

'Het elftal herkent steeds beter zijn eigen kracht', zei trainer Ronald Koeman nadat Feyenoord met 5-2 had gewonnen van FC Utrecht en zichzelf daarmee, met de kennis van nu, opwerpt als een voorname titelkandidaat.

Eigen kracht herkennen. Dat klinkt als een vaag houvast uit de gevoelswetenschappen. Maar Koeman kon het behoorlijk concreet maken.

Herkenning van eigen kracht reikt verder dan een groeiend zelfvertrouwen. Het is de zelfkennis hoe en vooral wanneer je een wedstrijd naar je hand zet. 'Met durf voetballen', aldus besloot de trainer zijn college.

De grote vraag voor het duel in en tegen Utrecht was inderdaad hoe het gesteld zou zijn met die eigen kracht van Feyenoord . Hoe hadden de Rotterdammers de winterstop verteerd?

In de eerste seizoenshelft was wisselvalligheid lange tijd troef geweest. Vooral in wedstrijden op vreemde bodem gingen onnodig veel punten verloren. Nu begon Feyenoord fel en geconcentreerd, en speelde zijn vermoedelijk beste uitwedstrijd in deze jaargang.

Al na twintig minuten stond er een tussenstand op het scorebord die met aanhoudende daadkracht zou leiden tot een eindstand van 9-9. En dan moest scheidsrechter Vink vooral geen tijd bijtrekken.

Vanaf het begin namen de gasten het heft in handen. Tegelijkertijd deed Feyenoord zichzelf twee keer de das om. Na ruim tien minuten verspeelde Clasie de bal na een onhandige pass van Vilhena. Utrecht-spits De Ridder bracht Jens Toornstra in stelling. De aanvoerder van FC Utrecht trapte feilloos raak vanaf een meter of twintig.

Nog knulliger was het tweede tegendoelpunt met opnieuw Toornstra als sluitstuk. Utrecht nam razendsnel een ingooi waarop Feyenoord aanspraak meende te hebben. Matthijsen verloor Toornstra uit het oog die de bal hoog in de touwen joeg. Opnieuw speelde Steve de Ridder de rol van aangever.

Bij de tussenstand van 2-2 rolde een groot spandoek over de hoofden van de Utrechtse aanhang. Daarop stond het stoere hoofd van grootaandeelhouder Van Seumeren. 'Frans bedankt' luidde de bijgaande tekst. Twee dagen voor aanvang van de wedstrijd tegen Feyenoord had Van Seumeren in zijn rol van schuldeiser, de club een bedrag van 27 miljoen kwijtgescholden.

Voor financiële leken lijkt het een kwestie van vestzak en broekzak. Wat zal de schuldeiser het de grootaandeelhouder moeilijk maken als hij één en dezelfde persoon is?

Miljonair Frans van Seumeren, een fraai voorbeeld van een selfmade man, heeft van FC Utrecht zijn eigen goede doel gemaakt. Hij zou het niet over zijn hart verkrijgen de club de duimschroeven aan te draaien. Niettemin klaterde een dankbaar applaus op hem neer in stadion Galgenwaard.

Het kapitaal dient dus vanaf heden op het veld te lopen, maar dat was tegen Feyenoord ver te zoeken. Aan een transfer van Toornstra zal beslist een flinke duit verdiend worden. Hij is een speler van het kaliber Strootman.

Voor de rest kon alleen doelman Robbin Ruiter tippen aan het niveau van de tegenstander. In de eerste helft hield hij zijn ploeg op een overkomelijke achterstand van 3-2.

Daarmee ging Ruiter in de tweede helft door, zodat de stadionspeaker geen andere Utrechter kon uitroepen tot man of the match. De doelman zocht na afloop de schuld voor de nederlaag in eigen gelederen.

Hij schroomde zelfs niet die bij name te noemen: twee treffers waren te wijten aan Dave Bulthuis. De linksback verzuimde beide malen zijn directe tegenstander Schaken in de buitenspelval te lokken. Oog in oog met Ruiter kon Ruben Schaken even zo vaak doel treffen.

Maar Feyenoord dankte de ruime overwinning eerst en vooral aan zichzelf. FC Utrecht is in eigen huis een lastig te omzeilen klip. De ploeg deed het fel en geconcentreerd, en vooral met overtuiging. Vijf minuten na Toornstra's eerste was de stand alweer gelijk, tien minuten na Toornstra's tweede stond Feyenoord alweer op voorsprong.

De Rotterdammers stichtten voortdurend gevaar over de vleugels en wonnen de strijd met name op het middenveld. Jordy Clasie gaf de Utrechtse spelmaker Ayoub geen schijn van kans. Tonny Vilhena was onvermoeibaar en vooral heel attent. Daarvoor kreeg hij de beloning met het slotakkoord in de voorlaatste minuut.

De overmacht van Feyenoord werd geïllustreerd door een reeks van hoekschoppen. In de zogenoemde variant van de korte corner werd de afweer van Utrecht telkens uit elkaar gespeeld. Uit een daarvan scoorde De Vrij. Het was Feyenoords derde en vermoedelijk ook het beslissende doelpunt.

Maar het allermooist was Feyenoords tweede. De opgerukte rechtsback Janmaat gaf een lage voorzet op Pellè. De spits van Feyenoord liep naar de eerste paal en tikte de bal met zijn rechterhak in de verre hoek.

'We speelden met bravoure', luidde de slotconclusie van trainer Koeman. Het doelpunt van Pellè drukte die bravoure op een geweldige manier uit.

undefined

Meer over