Feiten en opinie vaker verweven in media in VS

Voor televisiekijkers was het schrikken, elf jaar geleden. George Stephanopoulos was bekend als de man die president Bill Clinton aan verkiezingswinsten hielp....

Diederik van Hoogstraten

‘De ene dag bellen ze journalisten om positief te schrijven over hun politieke beschermheren’, bromde David Broder, de veteraan van The Washington Post, ‘en het volgende moment zitten ze aan tafel met journalisten en zijn ze niet van hen te onderscheiden.’

Anno 2008 maakt een soortgelijke overstap van Karl Rove minder los. Deze architect van de twee overwinningen van George W. Bush, de ultieme topadviseur, schrijft en praat er sinds kort op los, ook als ‘analist’. Hij publiceert in Newsweek en The Wall Street Journal en spreekt op Fox News.

De collectieve reactie: nou en? Ja, het progressieve webtijdschrift Salon meldde in mei dat Rove de Republikeinse presidentskandidaat John McCain van advies diende en geld gaf. Dat was alleen geen nieuws. ‘Ik weet niet zeker of ik te omschrijven ben als een adviseur van McCain’, had Rove zelf geschreven. ‘Ik heb vrienden in de campagne die me soms om een reactie vragen.’

Rove voegde eraan toe dat Democratische analisten van Fox hetzelfde doen voor hun kandidaat Barack Obama. Hij doelde op James Carville, Donna Brazile en Paul Begala, voormalige adviseurs van Clinton, die behalve ideeën wellicht ook een financiële bijdrage leveren aan de campagne van Obama.

Het verschil is wel dat Rove sinds 2001 gold als een van de machtigste mensen in de hoofdstad. Zijn band met de campagne van McCain is directer. Zijn protegé was Steve Schmidt, en deze conservatieve dertiger voert sinds vorige maand McCains campagne aan. De hardere aanvallen op Obama worden toegeschreven aan Schmidts komst.

Schmidt is, net als Rove, goed in zijn vak. Beiden spelen het politieke spel hard en om te winnen. Schmidt bediende vicepresident Dick Cheney – gehaat door links – van advies. Hij hielp Bush in 2004 om John Kerry te laten struikelen. En Arnold Schwarzenegger werd gouverneur van Californië dankzij Schmidt.

Het leuke is dat de groeiende schare linkse en rechtse talking heads in hun nieuwe levens als analisten soms weet te verrassen. Zo heeft Rove bewondering voor Obama uitgesproken en hem aangeraden om iets te doen aan zijn zwakke punt – gebrek aan ervaring – door vaker in de Senaat te zijn en minder op campagne. Geen gek idee voor een man die de bevolking van Illinois nog geen vier jaar geleden koos als een van haar twee senatoren.

De Democraten nemen Roves advies begrijpelijkerwijs niet al te serieus. Obama’s woordvoerder noemde het zoiets als ‘gezondheidstips krijgen van een begrafenisondernemer’.

De enkele progressieve blogger die zich toch nog boos maakte over de overstap van Rove, kan wellicht hoop putten uit het voorbeeld van Stephanopoulos. De Clinton-man kwam eerder dit jaar onder vuur van links te liggen, omdat hij te scherpe vragen aan Obama zou hebben gesteld. Het is ook nooit goed.

Zowel Rove als Stephanopoulos is een aanwinst voor de kijker. Beiden weten, als ultieme insiders, veel van de Washingtonse politiek. Beiden hebben laten zien dat ze afstandelijk en fair kunnen analyseren.

Hun aanwezigheid in de media laat vooral zien dat feit en opinie steeds meer verweven raken, zeker op de zenders die 24 uur per dag nieuws brengen. Het zij zo. En over hun ideologische voorkeuren doet niemand geheimzinnig.

Diederik van Hoogstraten

Meer over