Feest

HET is alweer een jaar geleden dat ik voor het eerst een briefje naar deze krant schreef. 't Was eigenlijk meer bedoeld voor een buurvrouw vier huizen verderop, die pas gescheiden was en van wie ik wist dat ze bij de Volkskrant werkte....

Toen had ik nog niet in de gaten dat ze mijn kattebelletjes levensecht in de krant zette, want ik las helemaal geen kranten. Daar staat zoveel narigheid in! Nu lees ik 'm één keer per week, maar ik vermijd mijn eigen briefje want dat heb ik al van tevoren uit. Als mijn familie vermoedt dat ik 't ben kan ik altijd beweren dat ik mezelf niet gezien heb.

Maar 't heeft me goed gedaan om een jaar lang mijn hart te luchten. Er is zoveel gebeurd. Nooit gedacht dat we oma en opa zouden worden, zoals binnenkort staat te gebeuren. Of dat ik een baantje zou krijgen, en daarna weer ontslag. Of dat die buurvrouw zou verhuizen na een facelift, zodat ik haar niet meer zou herkennen als ik haar tegenkwam. Of dat ik al bijna heuse plechtige meningen heb, want die beginnen zich heimelijk overal in mij te ontwikkelen. Soms wou ik dat ik ging scheiden, want daar zou ik dan zoveel moois van kunnen vertellen! Maar Flip is me te lief. Hij begrijpt toch al niet waarom we nu zomaar een gebakje eten. 't Is mijn feestje vandaag.

Meer over