Families Eindhoven plotseling weer verdeeld

In 1976 werd het maar liefst 8-1 voor PSV, maar buurman EVV Eindhoven heeft zo zijn eigen herinneringen. Aan 1953 bijvoorbeeld toen PSV toch maar met 2-1 werd verslagen....

De allermooiste Eindhoven - PSV, vertellen bejaarde Eindhovenaren vandaag maar weer eens aan hun kinderen, was die van 13 juni 1953. Dertigduizend Eindhovenaren fietsten, verdeeld in twee kampen, naar stadion De Vliert in Den Bosch. Daar speelden de clubs een beslissingswedstrijd om het afdelingskampioenschap. EVV won: 2-1. EVV-archivaris Frans van der Putten herinnert zich het zeldzaam gelukzalige gevoel: 'Ik zie nu nóg voor me hoe chagrijnig die PSV-supporters op de terugweg op de fiets voor zich uitkeken.'

Willem Leushuis, trainer van het huidige Eindhoven, wil er even niets meer over horen. Het is de vrijdag voor de bekerwedstrijd tegen 'Philips' en iedereen aan de Aalsterweg lijkt vergeten te zijn dat er zaterdag eerst nog tegen Telstar gespeeld moet worden. 'Er wordt hier alleen nog over PSV gepraat. Ik zou het liefst op alle deuren met grote letters Telstar willen schrijven. Maar ja, de club heeft hier zolang op gewacht dat ik het eigenlijk niemand kwalijk kan nemen', zegt Leushuis.

Op de administratie wordt duidelijk waarom de trainer zich zorgen maakt. Hoeveel kaartjes verkocht zijn voor Telstar, weet niemand. Dat die voor dinsdag bijna zijn uitverkocht, dát willen ze weten bij EVV. Van der Putten (1931), naast archivaris ook pr-man, kan zijn geluk niet op. 'Vanmorgen hebben we extra kaarten besteld bij PSV. Oude sentimenten komen boven. Families zijn plotseling weer verdeeld. Oude EVV'ers hebben kinderen die in het PSV-vak zitten. Schitterend.'

De jubelstemming draagt niet bij aan de concentratie van de spelers. Sinds de loting tegen PSV verloor EVV vier opeenvolgende wedstrijden en kreeg het liefst twintig goals tegen. 'Gewoon raar', noemt Leushuis dat. De volgende dag blijken zijn spelers het nog wel te kunnen. EVV wint weer eens (3-0) en doet net op tijd wat zelfvertrouwen op voor de wedstrijd in het Philipsstadion. De wedstrijd wordt daar gespeeld omdat het stadion aan de Aalsterweg niet aan de veiligheidseisen voldoet. Leushuis vindt dat 'sportief een nadeel, financieel gunstig'. Van der Putten: 'We hopen zelfs dat we dankzij de recette een paar spelers kunnen vasthouden die anders misschien vertrekken.'

Omdat EVV thuisploeg is, krijgt het vanavond wel de kleine privileges. Het clublied wordt gedraaid, de eigen speaker komt mee en de sponsors kunnen terecht in de PSV-businessruimte. Dat wordt nog zoeken, want geen EVV'er kent de weg in 'de betonnen kist aan de Mathildelaan' (citaat van de EVV-website). Van der Putten: 'Ik kom er soms langs met de auto. Doe ik altijd even mijn ogen dicht.' Lachend: 'Ik ben er al twee keer tegen een paal gereden.'

Ook in het Philipsstadion is de sfeer op vrijdag gespannen. Daar is niemand vergeten dat die avond eerst nog tegen Roda gespeeld moet worden. 'In Kerkrade wordt het lastig', blikt M. Schrik, lid van de supportersvereniging, vooruit. 'En die wedstrijd tegen Eindhoven winnen we natuurlijk gewoon. Het is een gunstige loting.' Schrik merkt wel op dat de belangstelling voor de eerste lichtstad-derby sinds 22 jaar (PSV won het competitieduel met 3-0) ook aan PSV-kant groot is. 'Er zijn nu al twintigduizend kaarten verkocht. Iedereen wil er bij zijn. Het is al zo lang geleden.'

Dat Eindhoven de volksclub is en PSV die van de kapitalisten, moet nu maar eens rechtgezet worden. 'EVV haalt het in populariteit niet meer bij PSV. Er komen bijna alleen nog oude mannen. Echt kiezen hoeft ook niet meer. Daarvoor liggen de clubs sportief gezien te ver uit elkaar. Voor de PSV-spelers is die wedstrijd natuurlijk al helemaal niets bijzonders. Denk je dat het die Russen iets doet?' En als EVV wint? Schrik: 'Ik verlies liever van Eindhoven dan van Ajax.'

In de pal naast het Philipsstadion gelegen supporterswinkel is naast de vele rekken met PSV-attributen één vitrine ingeruimd voor EVV. De verkoper wijst gniffelend op een plastic EVV-kubus met notitiepapiertjes. De blaadjes zijn vergeeld en kromgetrokken. 'Kun je nagaan hoe lang er daar al geen meer van is verkocht', zegt hij. Dat moet steken aan de Aalsterweg, maar Van der Putten laat zich niet kennen. 'We wennen eraan om in de schaduw te staan. Ik zie dat niet snel veranderen. Wij hebben nu eenmaal geen geld.' Mistroostig merkt hij op dat ook in de eerste divisie spelers tegenwoordig soms intensiever bezig zijn met lucratieve transfers dan met hun eigen club.

Het grote geld, Eindhoven heeft het er moeilijk mee. Altijd al gehad. Toen de KNVB de introductie van profvoetbal voorbereidde, schreef het clubblad: 'Dit slag individuen stelt zich op het standpunt dat men betaald moet worden voor het trappen. Voor hen geldt alleen de leus: wat verdienen we ermee? En verwaand als die kerels zijn! Verwaand!!!'

In 1954, een jaar nadat tegen PSV het regionale kampioenschap werd behaald, werd EVV landskampioen. Twee jaar later werd de professionele eredivisie ingevoerd en was het meteen afgelopen. EVV werd de eerste degradant. In 1975 keerde de club nog even terug, maar echte topspelers konden toen al lang niet meer behouden worden. Te weinig geld, te veel concurrentie. Van PSV met name. Zelfs de beste EVV'er aller tijden, Jan Louwers, maakte de overstap. Velen bij EVV zien dat nog altijd als een smet op zijn carrière.

Een smetje, beter gezegd, want de scherpe kantjes zijn er zo langzamerhand wel vanaf. 'Jan wilde gewoon nog even op hoog niveau voetballen', zegt Van der Putten berustend. Tekenend is ook dat PSV en EVV sinds enige tijd aarzelend praten over samenwerking. Van der Putten: 'Altijd achterom kijken heeft ook geen zin.'

Toch deed iedereen in Eindhoven het de afgelopen dagen weer even vol overgave. Naar 1976 vooral. Toen troffen de clubs elkaar voor het laatst in een bekerwedstrijd. Het werd 8-1 voor PSV. Leushuis houdt de moed erin: 'PSV onderschat ons, dat kan niet anders. Daar ligt onze kans.' En Van der Putten toont het vertrouwen van de clubman: 'PSV verslaan, Ajax pakken en dan Europa in. Uit naar Galatasaray. Met z'n allen op de fiets.'

Meer over