Exit Pluto

Vierenhalf jaar geleden, op de rumoerige slotzitting van de driejaarlijkse Algemene Vergadering van de Interationale Astronomische Unie in Praag, besloten een paar honderd sterrenkundigen dat Pluto voortaan geen planeet meer is.


Sinds 1992 waren er honderden andere bevroren hemellichamen in de buitendelen van het zonnestelsel gevonden, en één daarvan, met de bijnaam Xena, leek zelfs een slag groter te zijn dan Pluto. Hoog tijd voor een sluitende definitie van wat nu eigenlijk een planeet is. Exit Pluto.


Aanstichter van al dat leed was de Californische astronoom Mike Brown. Dat wil zeggen: Brown was de ontdekker van Xena, en leverde daarmee niet alleen de nagels maar zelfs het deksel voor de doodskist van Pluto.


Het is niet dat Brown een hekel heeft aan de ijsdwergen in de Kuipergordel - de brede band van komeetachtige brokstukken buiten de baan van Neptunus. Als er één ijsdwergenexpert en -liefhebber is, is hij het wel. Samen met zijn collega's ontdekte hij enkele van de grootste en vreemdste exemplaren.


How I Killed Pluto is het persoonlijke relaas van Browns speurtocht naar de grootste bewoners van de Kuipergordel, met als bizarre hoogtepunten de 'diefstal' van een van zijn jachttrofeeën door een groep Spanjaarden en de chaotische taferelen rond de 'degradatie' van Pluto in Praag - waar Brown overigens zelf niet bij aanwezig was.


Het boek leest als een trein, het bevat hilarische passages, en je steekt er nog wat van op ook. Jammer genoeg besteedt Brown wel héél veel aandacht aan echtgenote Diane en dochtertje Lilah. Toegegeven, beiden spelen een rol in de hele Pluto-soap, maar het had wel wat minder gemogen.


Xena heet tegenwoordig officieel Eris - door Brown genoemd naar de Griekse godin van twist en tweedracht. Toepasselijk: nog steeds zinnen sommige planeetdeskundigen op plannen om Pluto's planeetstatus weer te herstellen. Dat dat lukt, lijkt uitgesloten.


Meer over