Europa

Bart Dirks en Bert Lanting hebben de oplossing voor het imagoprobleem van de EU: claim dat je de honger hebt opgelost en vrede in Europa hebt gebracht, dan komt alles goed (het Betoog, 10 december)....

Afgezien van de vraag of dit wel voldoende zal zijn om hetdanig gebutste imago te herstellen, is deze analyse wel ergcomplimenteus voor de EU, met name waar het gaat om haar rol vanvredesbrenger. Geen woord over het Marshall-plan, geen woord overde cruciale rol die de Amerikanen tijdens de decennialange KoudeOorlog hebben gespeeld als ultieme garantie tegen het WarschauPact, geen woord over de NAVO-paraplu waaronder Europa konschuilen en zich voornamelijk kon richten op de opbouw van deEuropese welvaartstaat. Geen woord over het genante Europeseoptreden tijdens de Balkan-crises van nog maar een paar jaargeleden, waarbij de EU een brand in de eigen (niet deAmerikaanse!) achtertuin niet zonder massale militaire VS-steunkon oplossen.

De Europese realiteit zit toch wel wat complexer in elkaar.Inderdaad, de uitbreiding is wellicht het meest succesvollebeleidsonderdeel van de Europese Unie. Maar de nieuwe leden inCentraal-en Oost-Europa zijn met name aangetrokken door deeconomische vooruitzichten en de Brusselse geldbuidels, nietzozeer door de Europese hard power.

Meer over