Er kleeft bloed aan onze goedkope kleding

MICHIEL VAN YPEREN

Het zoveelste drama in een textielfabriek in een lagelonenland laat zien dat er iets grondig mis is in de kledingindustrie. Ondanks certificaten en controles slagen kledingbedrijven er niet in dit soort onveilige situaties te voorkomen, met alle gevolgen van dien. Er is een verandering nodig in de manier van zakendoen, waarbij de laagste prijs niet het enige criterium is.

Kleding is door de jaren heen alleen maar goedkoper geworden. Onmogelijk goedkoop, soms. In de rekken bij de grote modeketens vind je T-shirts voor 5 euro en spijkerbroeken en jurkjes voor een tientje. Bedrijven blijven zoeken naar fabrikanten die nóg sneller en nóg goedkoper kunnen leveren: een moordende race naar de bodem om de honger naar 'fast fashion' van consumenten te stillen. En er zullen altijd lagelonenlanden zijn die deze bedrijven willen bedienen, zo nodig door arbeidstijden op te rekken, milieuwetten te verruimen of bouwvoorschriften te negeren.

In haar reactie stelt minister Ploumen van Buitenlandse Handel dat 'de onveiligheid in textielfabrieken in Bangladesh structureel en schrijnend is, en dat bedrijven die daar kleding laten maken hun verantwoordelijkheid moeten nemen door zich te houden aan de OESO-richtlijnen'. Adequaat controleren op arbeidsomstandigheden of milieuwetten is zeker nodig, maar lost het probleem niet volledig op.

Bedrijven moeten bereid zijn na te denken over nieuwe verdienmodellen, waarin de laagste productieprijs niet het belangrijkste criterium is. Gelukkig zijn er steeds meer van zulke ondernemingen. Zij investeren in goede arbeidsomstandigheden, redelijke lonen en milieuvriendelijke productie. Deze bedrijven halen hun winst niet door steeds te zoeken naar fabrikanten die hun werknemers nóg minder betalen, maar door hun distributie, marketing of verkoopmodel slim aan te passen. Tegelijk zullen consumenten moeten afkicken van spotgoedkope kleren. Overheden moeten niet accepteren dat fabrikanten een loopje nemen met de regels.

Kortom: het systeem moet op de schop. MVO Nederland maakt zich sterk voor zo'n transitie en is een traject begonnen om bedrijven te steunen om op een andere manier zaken te doen. Anders is het wachten op het volgende incident.

Michiel van Yperen en Frans Tilstra, MVO Nederland, kennis- en netwerkorganisatie voor maatschappelijk verantwoord ondernemen.

undefined

Meer over