Elk sportevenement is in Londen proef op de som

Politie en geheime dienst houden oog op groeperingen die de Olympische Spelen willen aangrijpen om hun woord te verspreiden.

VAN ONZE CORRESPONDENT PATRICK VAN IJZENDOORN

LONDEN - De deining die de activist Trenton Oldfield tijdens de Boat Race op de Theems veroorzaakte, was tien mijl stroomafwaarts zichtbaar vanuit het hoofdkantoor van het organisatiecomité van de Olympische Spelen in Londen. Als een maffe marxist een traditionele roeiwedstrijd kan saboteren, hoe zit het dan met amper te beveiligen onderdelen als de marathon? Of de wegwedstrijd voor wielrenners? De zeilwedstrijden voor de kust van Weymouth?

Terwijl de atleten zich voorbereiden op de medaillejacht maakt een divers gezelschap van activisten zich op voor het officieuze olympische onderdeel 'protesteren'. Daarbij komen ze als vliegen op het olympisch vuur af, of beter: de lichten van de televisiecamera's.

Het organisatiecomité zet vele duizenden beveiligers in, maar zelfs in een stadion is dwaas gedrag van een toeschouwer amper te voorkomen. Engelse tennis-, voetbal- en cricketwedstrijden ondervinden al jaren hinder van naaktlopers die hun anatomie graag willen delen met de rest van de wereld. Dat is nog vrij onschuldig vergeleken met de relschopper uit Almere die AZ-keeper Esteban aanviel.

De grootste kopzorgen bieden de amper te beveiligen onderdelen in de openbare ruimte. Het is lastig om te voorkomen dat een individuele demonstrant een marathonloper of een wielrenner hindert. Wel zullen de organisatoren lering hebben getrokken uit het incident bij de universitaire roeiklassieker. Dat Oldfield, die inspiratie putte uit de feministe avant-la-lettre die zich 99 jaar eerder voor het renpaard van koning George V wierp tijdens de Epsom Derby, het water in sprong is lastig te voorkomen. Maar dat hij na enkele minuten zwemmen het vaarwater wist te bereiken, was onbegrijpelijk.

In samenwerking met de politie en de geheime dienst houdt de organisatie vooral een oogje op de groeperingen die de Spelen zullen aangrijpen om hun woord te verspreiden. Bovenaan de lijst staan de Oldfield-achtige antikapitalisten van de Occupy-beweging, voor wie de Spelen een feest van multinationals is. Hun ideaal is het om het Olympisch Park te benutten als een kampeerterrein, met het futuristische zwembad van Zaha Hadid als een openbaar bad. Tegelijkertijd bereiden fietsende activisten zich voor op het 'heroveren' van de Londense straten, die zullen dienen als snelwegen voor sporters, bobo's en journalisten.

Deze demonstranten vormen een gelegenheidscoalitie met ontevreden omwonenden van de olympische locaties. Vorige week moest de politie eraan te pas komen om de Leyton Marsh te ontvolken. Bewoners van dit stukje 'Ruijgoord in Oost-Londen' zijn ontstemd over de plannen om er een basketbalstadion aan te leggen. Eén van hen bleek een bekende televisiepresentatrice te zijn, die met haar tienjarige zoontje een zitprotest hield in een poging een vrachtwagen tegen te houden.

Eveneens gelieerd aan Occupy zijn de actiecomités die zich richten tegen individuele geldschieters. Hun woede richt zich op Dow Chemicals. Deze Amerikaanse onderneming, verantwoordelijk voor de natuurlijke aankleding van het Olympisch stadion, heeft jaren geleden Union Carbide overgenomen, het bedrijf dat verantwoordelijk was voor de Bhopal-ramp in India en de giftige rotzooi aldaar nooit heeft opgeruimd. Maar ook Adidas, Rio Tinto en McDonalds zijn weinig geliefd. Onlangs maakten cyberactivisten een namaakwebsite van het organisatiecomité waarop stond dat BP, een andere bête noire, zich had teruggetrokken als officiële sponsor.

Een kleine honderd dagen voor de Spelen wordt elk groot sportevenement als een proef beschouwd, te beginnen met de marathon van Londen die morgen in Greenwich van start gaat, één van de olympische deelgemeenten. Een Oldfield-achtig tafereel zal gevolgen hebben voor het aanzien van de Spelen, met name door extra beveilging van de onderdelen 'in het wild'. Waar dat toe kan leiden was vier jaar geleden zichtbaar, toen de dragers van de olympische vlam verscholen gingen achter een haag van fietsende bobby's en trimmende kleerkasten uit China. Ze konden echter niet voorkomen dat een Tibet-demonstrant het vuur uit de handen van televisiepresentatrice Konnie Huq wist te rukken.

Organisatiecomité neemt geen enkel risico

Het organisatiecomité van de Olympische Spelen in Londen neemt de veiligheid en gezondheid van de betrokkenen bij het evenement uiterst serieus. Zo heeft de organisatie van de Olympische Spelen afgezien van het plan om de olympische vlam op een klassiek Grieks oorlogsschip met 170 roeiers van Tower Bridge naar Stratford te vervoeren. Het gevaarte, een kopie van de roeiboot, die in 480 voor Christus is ingezet bij de Slag bij Salamis, maakte reeds haar opwachting tijdens de Spelen van Athene. Het organisatiecomité was echter bang dat toeschouwers naar het schip toe zouden zwemmen. Ook in Weymouth, de kustplaats waar zal worden gezeild, werden geen risico's genomen wat veiligheid betreft. De organisatie had een kunstenaar gevraagd een zandkasteel te bouwen met de olympische ringen en de mededeling dat de Spelen over honderd dagen gaan beginnen. Meteen na het maken van de promotiefoto's werd het bouwwerk door een graafmachine afgebroken om te voorkomen dat strandbezoekers onder het zand zouden worden bedolven.

undefined

Meer over