Elizabeth 3

Tegenover mijn bureau hangt een enorme foto van een Hollands polderlandschap. Als ik opkijk van mijn werk, vult die polder onmiddellijk mijn uitzicht....

De foto is gemaakt door Werry Crone, een fotograaf die voor Trouw werkt. Hij heeft dezelfde passies als ik: parkeerterreinen, bushaltes, kanalen en sloten, veerboten, bomen en tot frietkot omgebouwde SRV-wagens. Andere mensen hebben andere passies.

De foto is gemaakt aan het einde van de dag. Je ziet de zon ondergaan achter een sluier van bewolking. Het zou weleens het einde van een regenachtige dag kunnen zijn. De zon laat zich nog even zien, een voorschot op de nieuwe dag.

Wat is er verder te zien?

Welnu: grasland, riet.

En een sloot, twee paaltjes.

De sloot loopt kaarsrecht naar de horizon, en halverwege wordt hij onderbroken door een smalle, aarden wal waar een houten hek op staat. Net voorbij het hek, precies in het midden van de foto, loopt een koe. Dat is mijn koe. Ze heet Elizabeth 3.

Volgzaam, maar o zo vertederend. Log en dom, maar toch nieuwsgierig. Die zwaaiende staart tegen de vliegen, de dunne poten, de borrelende magen, de grote koeienogen. Ik zou werkelijk niet weten wat een koe verkeerd kan doen.

Elizabeth 3 volgt de koe voor haar, en achter haar loopt de volgende koe. Ze zijn gewoon lekker bezig met zorgeloos koe zijn. Was ik maar een koe, zou ik bijna zeggen. Maar dat gaat me net te ver. Ik kijk liever op van mijn werk om Elizabeth 3 en haar vriendinnen te zien lopen.

Meer over