Elgar, Carter, Bruch

BIËLLA LUTTMER

De Amerikaanse celliste Alisa Weilerstein (30) doet het anders dan haar generatiegenoten. Terwijl collega's als Jean-Guihen Queyras en Sol Gabetta met lichte streek en spaarzaam vibrato door het leven gaan, geeft Weilerstein haar noten stuk voor stuk een uitroepteken. Al tijdens de solo-inzet van het Celloconcert van Edward Elgar geeft ze het toch al dramatisch beladen stuk een extra zwaarte. Die blijft tot de laatste noot als een donkere schaduw boven de compositie hangen. Jammer dat ze haar wijd vibrerende linkerhand zelfs in het veel recentere Celloconcert van Elliott Carter, jaargang 2003, niet tot rust maant.

De wulpse toon die daardoor ontstaat, werkt niet mee aan inzicht in de structuur van een compositie en dat is precies wat je als luisteraar naar dit rijk gelaagde concert nodig hebt. Curieus: Carter, die twee maanden geleden op 104-jarige leeftijd overleed, bespreekt zijn stuk met Weilerstein tijdens zijn 'last interview': bit.ly/Svvusd

Alisa Weilerstein, Staatskapelle Berlin o.l.v. Daniel Barenboim

Decca

undefined

Meer over