Eindstrijd in Parijs weer een Spaans onderonsje

`Ostia tio', zei Albert Costa toen hij in de richting van het net liep. Daarmee verontschuldigde de Spanjaard zich bij zijn tegenstander Alex Corretja voor het feit dat hij hem zojuist de weg naar de finale had versperd....

Al te uitbundig werd het bereiken van de finale niet gevierd door Costa. Tegelijk met de vreugde over de winst was er het medeleven met zijn vriend Corretja die er niet in slaagde voor de derde keer de finales op Roland Garros te bereiken. `Het is altijd lastig tegen een vriend te spelen', zei hij. `Maar we zijn het inmiddels wel gewend.'

Volgens Costa gaan zelfs de trainingen in Barcelona gepaard met hevige emoties. Toch was het zeker geen doorsnee wedstrijd die de twee Spanjaarden gisteren op het court central uitvochten. Toen Corretja aan het begin van de vierde set ongelukkig op zijn arm viel, hing Costa bezorgd over het net om de schade te inspecteren. Ballen die door de lijnrechter verkeerd werden beoordeeld, werden op wel erg sportieve wijze door de spelers zelf gecorrigeerd.

Zelfs als het een matchpoint betrof. Costa had er drie nodig om na drie uur en tien minuten een einde te maken aan de partij. Bij de derde poging struikelde Costa in zijn poging de bal te retourneren, maar tot zijn opluchting belandde de volley van Corretja net buiten de lijnen. Het punt en de zege werden daarom ingetogen gevierd.

`Op zo'n manier verdien je het eigenlijk niet om te winnen', had Corretja hem na afloop toegefluisterd. Zelf maakte hij echter nog veel minder aanspraak op de overwinning. Maar liefst negentig directe fouten liet hij aantekenen. Alleen in de derde set maakte hij er minder dan Costa. Die won hij dan ook.

`Ik mag al blij zijn dat ik de halve finales heb gehaald', zei Corretja echter. `Deze nederlaag is niet alleen aan vandaag te wijten, maar aan de hele voorbereiding op dit toernooi.' In de eerste maanden van het jaar wist hij maar één keer de kwartfinales van een ATP-toernooi te bereiken. `Ik had moeite om me te concentreren voor deze wedstrijd', zei hij. `Mentaal was ik op.'

Met de zege op Corretja versloeg Costa beide finalisten van het vorige jaar. In de vierde ronde stootte hij al de tweevoudige gravelkoning Gustavo Kuerten van de troon. De overmacht van de Spanjaarden op Roland Garros ontlokte een verslaggever de vraag of er in Spanje soms iets speciaals in het drinkwater werd gedaan.

`Niets', pareerde Costa de insinuaties, waarmee werd gerefereerd aan de kritiek van de Franse tennissers deze week in de Franse krant Parisien . Zij suggereerden dat de tennissport al lang niet meer schoon is, maar dat er veel te weinig aan dopingcontroles wordt gedaan door de internationale tennisfederatie.

`We drinken normaal water en we trainen veel. Er zijn de hele week dopingcontroles en we zijn nog nooit positief bevonden. We eten goed en daardoor vechten we zo hard op de baan', aldus de 26-jarige Costa.

Met de snelle 3-0 overwinning (6-3, 6-2, 6-4) van Juan Carlos Ferrero op de Rus Marat Safin staan er voor de derde keer in de afgelopen negen edities twee Spanjaarden in de finale van Roland Garros. Sergi Bruguera tegen Alberto Berasategui (1994) en Carlos Mayo tegen Alex Corretja (1998) gingen hen voor.

Safin slaagde er gisteren niet in het Spaanse onderonsje te voorkomen. `Ik probeerde het wel, maar ik kon mijn ritme niet vinden', zei hij. `Hij was gewoon veel beter.' Daarmee zette de 22-jarige Ferrero een indrukwekkende serie in de boeken. In zijn voorgaande twee optredens bereikte hij al de halve finales. In achttien wedstrijden op Roland Garros verloor hij slechts twee keer, waarmee hij zich de onbetwiste kopman van de Spaanse gravelspecialisten toonde.

`El Mosquito', zoals de tengere Spanjaard wordt genoemd bracht zijn tegenstander met zijn messcherpe forehands en snoeiharde backhands bijkans tot wanhoop. Alleen in de eerste set sloeg Safin al 26 missers en maakte hij slechts zes directe punten. `Ik kon geen enkele manier vinden om hem te verslaan', aldus de snel ontvlambare Safin, die daar overigens uitermate rustig onder bleef.

Voor de verandering hield hij tegen het einde van de wedstrijd een lang gesprek met zijn racket in plaats van het ergens tegen kapot te slaan. `Ik was boos en erg teleurgesteld, dus ik moest iets doen om me af te reageren. Dan kan ik wel weer ontploffen, maar dat is niet goed voor het publiek', aldus de Rus.

Meer over