Eigen tucht nekt tandarts

Patiënten die het slachtoffer zijn geworden van een slecht werkende tandarts, kunnen het beste hun beklag doen bij het eigen tuchtcollege van de Nederlandse Maatschappij voor Tandheelkunde (NMT) in plaats van bij een officieel, wettelijk tuchtcollege....

De ouders van een meisje dat bij de eigen tandarts een mislukte gebitscorrectie onderging, weten daar alles van. De tandarts kwam er niet meer uit en hun dochter moest worden verwezen naar een orthodontist, een specialist dus. Bijna twee jaar geleden besliste de NMT-tuchtrechter dat de aangeklaagde tandarts de schade moet vergoeden. Hij moet alle orthodontistische behandelingen die al zijn uitgevoerd én de toekomstige, betalen. De periode waarin de tandarts moet dokken, is wel aan een maximum gebonden: 1 juni 2005. Bovendien moet de tandarts vijftienhonderd gulden bijdragen in de kosten. Ook legde het tuchtcollege hem een berisping op.

Zo'n uitkomst van de interne tuchtprocedure is geen uitzondering: in 116 zaken, een ruime meerderheid van de gegrond verklaarde klachten, moest de tandarts financieel over de brug komen. Bij de wettelijke tuchtcolleges is een schadevergoeding wél uitzonderlijk. Toch vermelden Hubben en zijn collega's een uitspraak van zo'n officieel college dat een klaagster 'een nader te bepalen vergoeding uit 's Rijks Kas' in het vooruitzicht stelde. Ze had haar tandarts dertigduizend gulden moeten betalen, hoewel hij ondeugdelijk werk had afgeleverd en te hoge tarieven in rekening bracht.

Het onderzoek naar tuchtzaken tegen tandartsen is het eerste over deze beroepsgroep, maar Hubben en zijn mede-auteurs hebben al eerder de tuchtzakendossiers gelicht van andere behandelaars (onder anderen huisartsen, gynaecologen, psychiaters). Alle tuchtzaken tegen tandartsen in de periode 1994 tot en met 2001 werden onderzocht. Bij de eigen NMT-tuchtrechters werden 364 klachten ingediend, bij de officiële tuchtcolleges 353. De NMT-rechter verklaarde 50 procent van de klachten gegrond, de officiële tuchtrechter slechts 20 procent.

Alle tuchtcolleges in de gezondheidszorg werken doorgaans in grote geheimzinnigheid (gemiddeld 10 procent van de uitspraken wordt gepubliceerd). Maar de tandartsenrechters maken het wel heel bont: de officiële tuchtcolleges publiceerden in acht jaar tijd slechts 8 van de 353 beslissingen. Ook de NMT-rechter maakte 'vrij weinig' beslissingen openbaar.

De tandarts-rechters van de NMT sparen hun collega's niet, maar af en toe gaan ze wel wat ver, vinden Hubben en de zijnen. De tandartsen van een NMT-tuchtcollege aarzelen niet om de klagende patiënten tijdens de zitting onmiddellijk in de mond te kijken. Dat past een tuchtrechter niet, laat dat maar over aan een getuige-deskundige, vindt Hubben.

Voorts klagen patiënten vaak pas nadat hun nieuwe tandarts (die werd ingeschakeld om een second opinion te geven) heeft gezegd dat de vorige er een zootje van heeft gemaakt. De second-opinion-tandarts kan daarom beter niet de nieuwe tandarts worden. 'Dat kan veel kiespijn bij tandartsen voorkomen', concluderen de onderzoekers.

Meer over