Eerst overleggen met Hezbollah

De radicale sjiitische beweging Hezbollah houdt de buitenwijken van Beiroet stevig onder controle...

De uitdijende buitenwijken in het zuiden van de Libanese hoofdstad Beiroet, die samen bekend staan als Dahiyeh, zijn al jarenlang het domein van Hezbollah, met als ‘hoofdstad’ Haret Hreik. De gewapende sjiitische beweging heeft de wijken stevig onder controle. Zelfs het verkeer wordt geleid door Hezbollah-agenten. Het is vaak onmogelijk voor de overheid om inwoners te laten betalen voor elektriciteit of ze belasting te laten afdragen.

Groot was dus de verrassing eerder dit jaar toen de Interne Veiligheidsdienst, de ISF, de wijk binnentrok, naar het zich liet aanzien na een akkoord met Hezbollah. ‘We hebben een overeenkomst met Hezbollah dat we ons werk kunnen doen zoals we dat overal doen’, aldus het hoofd van de ISF, generaal Ashraf Rifi.

Het verhaal was dat Hezbollah akkoord was omdat de misdaad in de vaak arme wijken de pan uitrees. Het toenemen van de criminaliteit zou samenhangen met de nijpende economische situatie en massale werkloosheid.

De sjiieten zouden er erger aan toe zijn dan de andere bevolkingsgroepen, omdat ze dankzij Hezbollah betrokken waren bij de politieke spanningen van de afgelopen twee jaar. Hezbollah leidt de pro-Syrische krachten die zich verzetten tegen de anti-Syrische parlementaire meerderheid die in 2005 aan de macht kwam.

Die bestaat vooral uit soennieten, Druzen en christenen. Samen bepalen ze een groot deel van de economische activiteiten in Beiroet. Veel sjiieten zouden hun baan zijn kwijtgeraakt na de gevechten in mei, toen Hezbollah de soennitische delen van Beiroet kortstondig bezette. Soennieten zijn daar nog steeds woedend over.

Maar statistieken over misdaad en armoede zijn niet beschikbaar. Critici van Hezbollah – sjiieten die zelf in Dahiyeh wonen – hebben hun twijfels over het verhaal. Ze menen dat het akkoord tussen Hezbollah en de politie voor de show was. Het moest laten zien dat Hezbollah, dat nu weer in de regering zit, wel degelijk onderdeel vormt van de staat. Ze twijfelen ook aan die armoede, omdat de meeste werklozen of bij Hezbollah in dienst zijn, of gebruik maken van de wanorde in de wijken en hun geld verdienen met drugs of andere misdadige activiteiten.

Lokman Slim is een onafhankelijke sjiitische intellectueel wiens familie al generaties in Dahiyeh woont. Hij en andere inwoners van de wijk spreken tegen dat de ISF echt het hart van Dahiyeh is binnengetrokken. ‘Ze hebben alleen wat controles uitgevoerd aan de rand van de wijk. Zelfs daar zijn ze alweer verdwenen.’

Inderdaad zijn er in Dahiyeh geen agenten te zien. Een winkeleigenaar klaagt over de afwezigheid van enige vorm van openbare orde. ‘Het is een puinhoop. Iedere gek die losjes aan Hezbollah is verbonden, kan rondlopen met een wapen. Daar komen problemen van.’

Hezbollah zegt Dahiyeh te moeten controleren uit ‘veiligheidsoverwegingen’. Hezbollah is bezorgd over spionnen en heeft speciale ‘veiligheidszones’ waar de ISF niet eens in de buurt mag komen.

Een ISF-agent in burger die in de wijk opereert en contacten onderhoudt met Hezbollah bevestigt dit. Hij vertelt ook dat ondanks het akkoord de ISF eerst elke actie in de buurt van tevoren moet afstemmen met Hezbollah.

‘Als we een drugshandelaar willen pakken, moeten we dat eerst met Hezbollah bespreken’, zegt hij. Hij beschuldigt de organisatie ervan sommige misdadigers te beschermen zodat de arrestatie dan niet kan worden uitgevoerd.

Toufiq Mezher is de mukhtar, de burgemeester, van Ghobeiri, een deel van Dahiyeh, en hij heeft de afgelopen jaren de armoede en de misdaad zien toenemen, zegt hij. ‘Het komt door de politieke problemen en de spanningen. We zien het al een paar jaar, maar na de laatste gevechten is het erger geworden.’

Dat de werkloosheid in Dahiyeh gestegen is, blijkt ook uit het verhaal van een nachtclubeigenaar die anoniem wenst te blijven. De man, een sjiiet, woont in Dahiyeh maar had een goedlopende club in het soennitische deel van de stad waar veel bezoekers uit de Golfstaten kwamen. Na de gevechten van mei dit jaar sloot hij de club, want hij en zijn twintig medewerkers durven niet meer naar die wijk toe: ‘ze haten ons.’

Meer over