Eerst een kop soep en dan het woord van Christus

Tweehonderd daklozen, junks en alcoholisten gebruikten vrijdag de maaltijd in de Rotterdamse Victory Outreach kerk. Hoewel, zolang de voorganger preekt, wordt er niet gegeten....

Niks is voor niks, ook niet met kerst. Dat besef begint tegen zevenen door te dringen in de Rotterdamse Victory Outreach kerk.

Zo’n tweehonderd daklozen, alcoholisten, drugsverslaafden en mensen die er om wat voor reden dan ook vrijdagavond zijn neergestreken, zitten dan al anderhalf uur te wachten op de tweede gang van het ‘eersteklas zesgangenmenu’ dat hun is beloofd. Maar eerst wil voorganger Jerry Mendeszoon aandacht voor zijn boodschap.

Ruil je verslaving in voor een leven met Christus, maant Mendeszoon. ‘Christus maakt waarlijk vrij!’ En: ‘Hallo, luistert U!? Als ik het gevoel heb dat ik mijn boodschap niet kan brengen, laat het eten nog langer op zich wachten, hoor.’

‘Ik weet niet of ik dat tot tien uur vanavond volhoud’, zegt de 54-jarige Truus van Ast uit Kralingen. Ze is meegekomen met een verwant die dakloos is geweest. Het 7-jarige kind van haar zus zit bij haar op schoot. Demi probeert wanhopig haar lachen in te houden bij het zien van mensen die devoot de armen in de lucht steken.

Als Jerry eindelijk zijn preek besluit, komt het applaus ook voor Truus en Demi als een verlossing: ze nemen de gelegenheid te baat om onopgemerkt in gieren uit te barsten.

Vijf meter verder, in een hoekje, zit een gezelschap dat uit een hiphopclip lijkt weggelopen. Aan hen is de avond beter besteed. Ze zijn dakloos. Deze avond is een welkome onderbreking van hun monotone gependel tussen nachtopvang, dagopvang, straat, middagopvang, straat, inschrijven bij de nachtopvang, straat en weer naar de nachtopvang om te slapen. Het Leger des Heils bracht ze hier vanuit de Beverwaard, met een busje.

Ze laten zich het eten smaken en nemen de preken op de koop toe. Mendeszoon heeft trouwens gelijk met zijn tirades tegen drugs, zegt de 44-jarige Hensley Bartholomew. Zeven jaar geleden kwam hij hier en hij heeft al veel mensen ten onder zien gaan. Niks voor hem. Hij rookt niet, gebruikt geen drugs, en houdt het bij af en toe een biertje. Dan nog is het leven moeilijk genoeg. Vier jaar ging hij lekker, toen werd zijn contract niet verlengd. Hij had nog geld tegoed, maar dat duurde vier maanden voor het loskwam. Inmiddels was hij zijn woning kwijt. Zonder adres geen uitkering, zonder uitkering*

‘Ach laat maar’, zucht hij. ‘Het leven is moeilijk, man. Maar de soep is hier goed.’ Hij kijkt naar de feestelijk versierde kerk, naar zeker honderd vrijwilligers, onder wie ten minste één wethouder (CDA’er Geluk), die klaarstaan om hem op zijn wenken te bedienen. ‘Ik ben blij dat ik hier ben.’

Meer over