Eenzame fiets

Wielrennen is religie en de Tour is zijn jaarlijkse processie...

Coureurs geselen zichzelf, ja, soms sterven zij - duizend doden als het moet. Maar altijd - bijna altijd - staan ze weer op en overwinnen. De wielerhemel is alleen toegankelijk voor wie heeft geleden.

Het nieuwste boek van Jean Nelissen heet La Bible du Tour de France.

Dus zo raar is het nou ook weer niet dat Radio Tour de France een dominee mee op reportage heeft gestuurd. Weliswaar een van zijn geloof gevallen VPRO-dominee, maar eens een duider altijd een duider.

Elke dag verzorgt Klaas Vos impressies uit de Tour. Hij bromt op zijn snorfiets langs het parkoers, beschrijft wat hij ziet en bespiegelt.

Klaas Vos rijdt langs een kerkhof en koppelt de doden aan de Ronde. Die begint ook en kent tevens een einde, na veel vreugde en verdriet.

Klaas Vos ziet een fiets staan, tegen een winkel in Alençon. Hij wacht op de jongen van wie de fiets is, maar die komt niet.

Nergens zoeken journalisten zo nijver naar het andere verhaal als in de Tour.

Alles leent zich voor belichting, want dit is de Ronde van Frankrijk. Het heilig schijnsel van de Grote Omgang geeft zelfs het meest ordinaire detail een sacrale glans.

Een fiets tegen een pui wordt zo een verhaaltje. Al vond zelfs Klaas Vos ditmaal de woorden niet om wat hij zag te duiden. Zodat hij maar over het kantklossen begon.

Maar de symboliek luidde natuurlijk: in de Ronde van Frankrijk volstaat zelfs het absolute niets - een eenzame fiets - voor een repootje van vijf minuten.

Vierde etappe, Alençon-Le Havre, Tourtip van Mart Smeets (NOS-televisie): 1. Lombardi, 2. Nelissen, 3. Cipollini.

Bert Wagendorp

Meer over