Eenvrouwsprotest groeit in Verenigde Staten uit tot anti-Bushfestival

Cindy Sheehan staat symbool voor de protesten tegen de oorlog in Irak, maar lijkt een beetje de weg kwijt...

In de dood van haar zoon heeft Cindy Sheehan haar roeping gevonden.Casey Sheehan sneuvelde vorig jaar op 24-jarige leeftijd in Irak. En Cindybeleefde een transformatie: van rouwende moeder naar gezicht van deanti-oorlogsbeweging, auteur van een boek dat de afgelopen week verscheen,nieuwe beste vriendin van de filmmaker Michael Moore en straks misschien's lands beroemdste gevangene.

Ruim drie maanden geleden drong Sheehan door tot het collectievebewustzijn van Amerika. Ze trok in de augustushitte naar Crawford, hetplaatsje in Texas waar George W. Bush vakantie houdt. Ze eiste een tweedeontmoeting met de president - eind vorig jaar sprak ze hem al eens met eengroep ouders - om hem te zeggen dat de oorlog in Irak op leugens isgebaseerd, dat haar zoon voor niets is gestorven en dat de troepen terugmoeten keren.

Dat verzoek werd niet gehonoreerd. Als Bush met elke ouder meer dan eensmoet praten, kan hij rechterhand Dick Cheney wel meteen tot presidentpromoveren. Maar Sheehan gaf niet op. Haar eenvrouwsprotest groeide uit toteen anti-Bush-festival. Allerlei personen en groepen herkenden in Sheehaneen perfect gezicht voor de harde strijd tegen Bush en 'Irak': moeder, kindverloren, aardig, niet al te retorisch begaafd en daardoor 'echt'.

Politieke lobbygroepen als MovenOn.org en linkse populisten als defilmmaker Michael Moore grepen Sheehans groeiende beroemdheid aan. ToenBush weer aan het werk was in Washington, vergezelden ze haar naar dehoofdstad. Daar werd zij op 26 september gearresteerd omdat de groep dedemonstratieregels negeerde. Ze hoopt veroordeeld te worden tot celstraf,heeft Sheehan gezegd. 'Als symbool.'

Zo krijgt het product Sheehan vorm. Ze is de stem voor 'alle' ouders dieeen kind verloren in deze 'zinloze' oorlog. Ze is burgerlijk ongehoorzaamen is daar trots op. En deze week verscheen haar boek, Not One MoreMother's Child.

Kort reces

Bush was de afgelopen week in Crawford, omdat de werkzaamheden inWashington vanwege een kort reces stilliggen. Het Sheehan-circus melddezich in navolging van de president in Texas. Opnieuw werden daar mensengearresteerd. De eis is onveranderd: er moet een gesprek met Bush komen.

Wat dat onderhoud moet opleveren, is niet duidelijk. Bush heeft zijnmedeleven met Sheehans lot geuit. Hij verdedigt haar recht om luidruchtighaar mening te ventileren. Maar hij zal zeker niet besluiten de troepenterug te halen na een kopje thee met Cindy Sheehan.

Haar aanhangers roepen nu dat de meerderheid van de bevolking inSheehans hoek zit. In alle recente peilingen scoren Bush en de oorloginderdaad slecht. Maar de vraag is of die afkalvende populariteit iets metSheehan te maken heeft. Bush verkeert in de politieke penarie, en Sheehan kampt met een geloofwaardigheidsprobleem.

Ten eerste heeft ze twee uiteenlopende lezingen gegeven van haar gesprekmet Bush. In de eerste versie had ze mededogen en troost bij de presidentgevonden. In de tweede vond ze hem koud en zou hij niets om het lot van detroepen geven. Vervolgens heeft Sheehan gesproken over deneoconservatieve 'bende', die Irak alleen maar wilde binnen vallen omIsraël te beschermen. De neoconservatieve schrijver Christopher Hitchensheeft dit verhaal - de joden rond Bush zitten er weer eens achter! -'sinistere onzin' genoemd.

Voorts was er de wonderbaarlijke opvatting dat het leger New Orleans hadbezet, nadat de orkaan Katrina de stad had verwoest. Volgens Sheehanmoesten de soldaten zo snel mogelijk de stad weer uit. Wie de ravage vanNew Orleans van dichtbij heeft gezien, weet wel beter. De militairen dedener goed en cruciaal werk. Het greep ze aan, en ze waren onmisbaar. Al evenbizar is haar mening over de bezetting van Irak. De terroristen in Irakzijn voor haar 'vrijdheidsstrijders'. Toch zijn dat juist de mensen diehaar zoon en zijn collega's met zelfmoordacties opblazen, en aanslagenplegen op moslims die op weg zijn naar de moskee, op kinderen op school enfeestvierders op bruiloften.

Schijnwerpers

Voor veel ouders van gesneuvelde soldaten was Sheehan allang verdacht.Een moeder die met zichtbaar plezier de schijnwerpers opzoekt, krijgt eenweerwoord van evenknieën. Met ingehouden woede hebben andere ouders gezegddat geen van hen 'morele autoriteit' bezit of wenst, en dat Sheehan nietnamens hen spreekt.

Toch wordt Cindy Sheehan door een aanhanger 'de nieuwe Rosa Parks'genoemd. Parks was de zwarte vrouw die weigerde op te staan toen een blankeman haar zitplaats in een bus opeiste. Haar daad was de vonk voor deburgerrechtenbeweging, die uitmondde in het einde van de rassensegregatie.

Heeft Sheehan eenzelfde rol in de vredesbeweging? Rosa Parks stelde eenimmens en onmiskenbaar onrecht aan de kaak. Voor Sheehan is de dood vanhaar oudste zoon vanzelfsprekend ook een groot onrecht. Maar is de zaakwaarvoor hij stierf dat ook? Daarover verschillen mensen van mening.Bovendien hoor je Sheehan en haar fantieke, soms rabiate aanhang nooitzeggen dat Amerika er goed aan deed door Saddam Hoessein te verdrijven.

Twee Irakezen schreven Sheehan een brief. 'De daad van uw land was (enis nog steeds) een daad van ultieme moed en ongekende menselijkheid',schreven twee tandartsen. 'Uw zoon gaf zijn leven voor een zeer nobelezaak. Hij offerde zich op voor de meest speciale waarde in dit bestaan, endat is vrijheid.' Casey Sheehan was een vrijwilliger, zoals elke soldaat,en hij tekende bij in het volle besef dat hij terug zou moeten naar Irak.

Toen een interviewer van CNN delen uit de brief aan Sheehan voorlas,keek ze weg. Ze zei niks. Ze begon weer op Bush te schelden, en liet debrief onbesproken.

Meer over