Eensgezind door de tunnel

Robin van Persie is spits van Oranje. Hij noemt concurrent Klaas-Jan Huntelaar een vriend. 'Het is niet makkelijk voor de trainer.'

Als Robin van Persie is aanbeland in minuut 17 van zijn waarheid over Oranje, het EK en zichzelf, komt de opofferingsgezindheid van Ruud Gullit ter sprake. Aanvoerder Gullit, destijds Europees voetballer van het jaar, was de ultieme teamspeler in het Nederlands elftal dat het EK won in 1988.

Geregeld rijzen vermoedens dat voetballers van het huidige elftal dat niet kunnen, het teambelang verheffen boven hun ego. Maar dan zegt Robin van Persie, na Nederland - Slowakije, staand in een perstentje naast De Kuip: 'Het allerbelangrijkste is dat wij straks Europees kampioen worden, en jullie ook.'

Wij?

'Ja, wij. Nederland. Je kunt van mij op aan dat de neuzen dezelfde richting op staan.'

Hij blijft een fascinerend mens, die Van Persie, met zijn mooie zinnen soms, zijn pennestreken op het veld, zijn hoe dan ook atypische spel voor een spits, zijn bijzondere motoriek. Hij heeft Klaas-Jan dan al Klaas genoemd. Klaas-Jan Huntelaar dus. Hij noemt hem een vriend. Robin en Klaas, spitsenvrienden. Kan dat? Hoe help je elkaar als je elkaars concurrent bent?

'We staan open voor elkaar. Klaas heeft het fantastisch gedaan dit seizoen. Dat heb ik gezien. Ik heb ook een tv thuis. Hij is een hele goede spits. Maar ik speel bij Arsenal ook al 2,5 jaar in de spits en het is de keuze van de bondscoach wie op die plek speelt. Dat is zijn vak. Die keuze moeten wij respecteren, zowel Klaas als ik. Want het gaat maar om één ding: Europees kampioen worden.'

Misschien heeft hij makkelijker praten dan Huntelaar. In zijn tweede oefenduel voor het WK in Zuid-Afrika startte Van Marwijk bijna met zijn basisploeg. Zo ging het ook woensdag, in het tweede duel voor het EK. Met Robben en Afellay op de vleugels, Van Persie in de spits en Huntelaar op de bank. Misschien dat Willems straks nog Schaars vervangt, als linksachter.

Van Marwijk houdt van een meevoetballende spits. Van Persie, wederom aardig voor zijn vriend: 'Dat kan Klaas ook. Hij heeft zich heel goed ontwikkeld. En ik kan dat ook. Maar het kan altijd beter. En een bal in het doel leggen kunnen we allebei. Het is niet makkelijk voor de trainer.'

Hij oogt zelfverzekerd, maar uiterlijk is soms schijn. 'Ik heb ook mijn twijfels. Ieder mens heeft twijfels. Dat is toch niet raar? Maar het maakt mij niet uit of ik voor 10-, 20- of 100 duizend man speel. Ik vind voetbal gewoon leuk. Als je in die comfortzone zit, heb je gewoon fun.

'Als persoon twijfel ik.' Dan, opeens: 'Ik wil bijvoorbeeld gewoon een goede papa zijn.' Wat dat aangaat, scoorde hij punten toen hij rugnummer 16 vroeg. De basisspelers van het WK mochten in eerste instantie hun nummer van toen houden. Dat was de 9 voor Van Persie, maar hij mocht zich ook hullen in 16 of 14. 'Ik koos voor 16, want dat is de verjaardag van mijn zoontje. Hij was erg blij. Ik weet dat Klaas graag 9 wil en Klaas is een goede vriend van mij, zoals we allemaal goed met elkaar zijn.' Rugnummer 14 viel sowieso af. Te veel belast met Cruijff.

Hoezeer hij zaterdag tegen Bulgarije, hangend op rechts, ook uitstraalde dat dit niet zijn positie was, hij accepteert de verdicten van Van Marwijk. 'Ik speel waar de bondscoach me opstelt. Zoals ik de bondscoach ken, zal hij zaterdag tegen Noord-Ierland goeddeels met de ploeg spelen die ook de week erna voetbalt tegen Denemarken, op het EK.' Maar de formatie van het duel met Slowakije was toch al dé opstelling? 'Misschien.'

Natuurlijk, hij kent de discussies over het elftal, maar laat ze aan zich voorbijgaan. 'Met alle respect voor jullie stukjes, ik heb niets gelezen. Dat gaat zo blijven. Ik voel me daarbij goed. Ook commentaren hoor ik niet. Je moet als team scherpte hebben. Toen Van Basten in 1988 met Ruud Gullit speelde (twee critici van nu, red.), deden ze alles om het rustig te houden, om goed te werken. Dat doen wij ook. Iedereen bereidt zich voor op die wedstrijd tegen Denemarken. Kritiek is soms terecht en soms niet. Die mag ons niet van ons stuk brengen.

'Er zijn zoveel mensen met een mening. Ik weet hoe ik me het best kan voorbereiden op die wedstrijd tegen Denemarken en daarbij zijn, met alle respect, bepaalde meningen niet relevant. We zijn bezig met een team, met videoanalyse, besprekingen, praten met elkaar. Iedereen helpt elkaar.

'We moeten onszelf in bescherming nemen en afsluiten. Een paar weken de tunnel in. Dat leer je pas door ervaring. Op mijn eerste WK scoorde ik tegen Ivoorkust en maakte iemand een liedje over mij. Toen dacht ik: zooooo, een liedje over mij. Je leert als team een paar weken in die tunnel te verdwijnen. Wij moeten het doen, wij moeten zorgen dat we top zijn. Ik voel dat het erin zit. Maar dan moeten we focussen.'

Daar is het weer, vooruit, één keer, dat woord van het WK: focussen.

De buitenwereld ziet weinig kans van slagen op het EK: een zware poule, spelers over hun top, geblesseerd of uit vorm, matig tot slechte oefenduels.

Het zegt Van Persie niets. 'Dat is de clou van deze interlands. Je moet niet te zwaar tillen aan dit soort wedstrijden. Toevallig sprak ik daarover deze week met Thierry Henry. Hij kan het weten, met al zijn EK's en WK's. Hij zegt: oefeninterlands maken niet veel uit. Het resultaat niet, en eigenlijk ook niet hoe je speelt. Het gaat om fit worden voor die eerste wedstrijd van een toernooi.

'Als je jonger bent, is elke wedstrijd een finale. Nu weet je: we gaan richting die eerste wedstrijd tegen Denemarken. Het gaat om fit worden, iedereen op zijn eigen tempo, op zijn eigen manier. Automatismen in de ploeg krijgen, dát is belangrijk.'

Hij genoot van Ibrahim Afellay, die zijn rentree maakte en met wie hij fijn samen speelt. 'We begrijpen elkaar. Ibi ziet er fantastisch uit, ouderwets fit. Hij moet alleen nog een hele wedstrijd spelen. Als je er een half jaar bent uit geweest, heb je hier en daar wat krampjes. Dat is logisch. Wij hebben een klik, al jaren. Gedurende je loopbaan heb je dat misschien met drie of vier spelers. Hij is er een van.'

In 2006 was Van Persie rookie op het WK, in 2008 niet volledig fit, in 2010 spits zonder groot persoonlijk succes. Voelt hij de druk van 2012? 'Nee, ik ben relaxed. Ik heb maar tot op zekere hoogte invloed. Dat gedeelte wil ik zo goed mogelijk doen. Maar niemand weet precies hoe het uiteindelijk gaat in een voetbalwedstrijd. Daarom is voetbal ook zo leuk.'

undefined

Meer over