Een zomer vol bloemetjesdessins

De timing blijft toch raar; net nu de zomer voorbij is en we moeten wennen aan truien, sjaals en lange broeken, tonen de modehuizen hun damesmode voor volgend jaar zomer....

Gert Jonkers

Zo was de show van het Japanse Comme des Garçons op woensdagmiddag prachtig, maar hoe te interpreteren? Comme des Garçons liet alleen maar rokken zien; blote voeten eronder, een onopvallend doorzichtig topje van gaas erboven, en bij alle modellen identieke hoofddeksels, die leken op een Swiffer-dweil, dwars op het hoofd, met een doek eromheen. Het ging dus om de rokken van stijf vilt, bijna allemaal crèmekleurig, en zo mooi vreemd gevormd dat ze hoogstens draagbaar leken voor een artiest als Björk op weg naar de Oscars.

Verderop in de show doken een paar felle bloemdessins op, dus dat zal wel een kleine hint zijn naar bloemetjes in de uiteindelijke collectie. Een rare voorstelling, maar sterk als 'creatieve uiting' en goed voor het vrije, tegendraadse imago van Comme.

Veel gewoner was de show van de Britse Vivienne Westwood op woensdagochtend. Westwood bleef bij haar eigen stijl van losse, lappige piratenkleren die dit keer een beetje richting de jungle van Tarzan & Jane neigden. Westwoods kleren vielen ruim en losjes, en ook Westwood had een bloemdessin, zoals trouwens alle grote modehuizen; het wordt duidelijk geen strakke effen zomer, volgend jaar. Er waren jaren dat Westwoods kleren hopeloos gedateerd leken, maar nu voelden ze helemaal goed en weelderig.

Een beetje uit hetzelfde overdadig decoratieve vaatje tapten Marithé & François Girbaud altijd al, maar hun verwassen kleren waren nu moeilijk te waarderen. De Girbauds richtten zich op de ruige jonge meid, en ze stuurden hun modellen met een bezopen choreografietje de catwalk op. Maar wie er jong en ruig uit wil zien vindt bij concurrenten Diesel en Dsquared mooiere kleren.

Voor het tachtig jaar oude Franse modehuis Rochas liet de jonge Belg Olivier Theyskens zijn tweede collectie zien. Een inkopper, zou je zeggen, in een tijd waarin romantische mode weer in is, maar Rochas viel wat tegen. Theyskens heeft in het verleden prachtig werk gemaakt, maar nu bleef hij erg vastzitten in de negentiendeeeuwse zoetigheid van tulerozetjes en kant. Niet lelijk, maar ook niet erg van deze tijd. Wie een mooi ouderwets mantelpakje wil en er veel geld voor over heeft, kan vooralsnog beter bij Chanel gaan winkelen.

Wel totaal vooruitstrevend was de show van de Oostenrijker Helmut Lang op donderdagmiddag. Zijn sportieve ontwerpen worden al jaren steeds ingewikkeldere constructies van linten en flappen. Hij mixte katoen, felgekleurd lakleer en latex. Het leek of de meisjes gedeconstrueerde halve truien om hun middel geknoopt hadden. In een tijd waarin veel modehuizen blijven verwijzen naar die lieve jaren zestig en zeventig vol bloemetjesdessins is Helmut Lang voorlopig de sublieme, onverslagen futurist.

Meer over