Een ziek meisje

Bij mij in de straat is een nieuw verschijnsel, namelijk een rolstoel die door de straat rijdt op twee grote achterwielen en twee kleine voorwieltjes, een constructie die onder andere maakt dat de stoel gemakkelijk wendbaar is....

Zij wordt geduwd door een vrouw die geen verpleegster maar haar moeder is. Dat kan ik zien, omdat die duwende vrouw zo verdrietig kijkt en omdat zij op het meisje lijkt, precies zoals een moeder op een dochter lijkt.

Als zij een verpleegster was, dan keek zij niet zo verdrietig en leek zij niet op haar op die manier. Zoiets komt zelden voor. Soms praat de moeder tegen de zieke. Zij zegt denk ik alleen maar vrolijke dingen, want steeds is er een glimlach op het gezicht van het meisje als de moeder iets gezegd heeft. En dan gaat die glimlach weer weg. Ook als de moeder niks zegt komt er wel eens een glimlach. Het is dus zo, dat er af en toe een glimlach verschijnt op dat gezicht, of die moeder nu wat zegt of niet. Een soort eb laat de glimlach achter op het gezicht, en een soort vloed neemt hem weer mee, net als wrakhout aan het strand.

Als de wind de zo mooi mogelijk gekamde haren van het meisje van hun plaats blaast, doet de moeder ze met twee, drie, vier of vijf vingers weer terug, afhankelijk van hoeveel haren er bewogen zijn. Als het alleen maar een lok is die door de wind bewogen is, dan pakt de moeder die lok tussen haar duim en wijsvinger en doet hem weer op zijn plaats. Zij doet dit met tederheid en liefde.

Zo lopen die twee door mijn straat tot aan hun huis. Een man komt uit het huis, een grote sterke man, en tilt het meisje uit de rolstoel, zo voorzichtig alsof zij van glas is. Zij ligt in zijn armen. Zij heeft een arm om zijn nek geslagen (er is in die arm dus toch een klein beetje kracht). Ik denk niet dat die man een verpleger is, want hij geeft haar een kus op haar wang terwijl hij haar naar binnen draagt over de drempel van het huis als zijn bruid.

Als er zo iets te zien is in een straat, dan vragen de bewoners van een straat zich af: wat is er aan de hand? Zo is de menselijke nieuwsgierigheid. Een vrouw die veel weet omdat zij veel naar buiten kijkt, zegt dat het meisje niet wil eten omdat zij net zo wil zijn als zeer slanke fotomodellen en zeer slanke mannequins en dat zij daarom zo ziek is. Maar dit gelooft niemand.

Peter Bekkers

Meer over