‘Een zege van Vos had de status van het WK geen goed gedaan’

WK veldrijden..

TREVISO Na vier vragen over zichzelf te hebben beantwoord, vond de winnares van het WK veldrijden het genoeg geweest. Hanka Kupfernagel draaide zich om naar Marianne Vos en vroeg hoe het eigenlijk met haar naaste concurrente ging. ‘Fijn dat iemand mijn verhaal wil horen’, antwoordde Vos.

Niet iedereen begreep de waarde van de bijzondere prestatie die de 20-jarige sportvrouw in Noord-Italië had geleverd. Vos sprak van een ‘mooie stunt’ en vond het ‘een mooi verhaal’. Haar ploegleider Thijs Rondhuis zei dat het goed was dat ze niet had gewonnen, omdat dat de status van het WK geen goed zou hebben gedaan.

Nog vermoeid van de terugvlucht uit Los Angeles, waar ze bij de wereldbekerwedstrijd naast het podium was beland, had Vos het vliegtuig naar Treviso genomen. Sommigen verklaarden haar voor gek dat ze zich had ingeschreven voor het WK, waar ze door haar afwijkende programma in een olympisch jaar niet tot de kanshebbers op de titel leek te behoren.

‘Ze doet mee, omdat ze het leuk vindt’, zei Rondhuis. ‘En ja, ook omdat ze wil winnen, want zo zit ze nu eenmaal in elkaar. Marianne wil altijd winnen.’

Het verklaarde waarom ze zaterdag ijverig had geoefend op het optimaliseren van haar openingssprint. Omdat het WK pas haar tweede veldrit van het seizoen was – ze kwalificeerde zich door haar vierde plaats bij het NK, haar eerste wedstrijd –, moest ze vanaf de laatste rij het startschot aanhoren. ‘Maar ze kan er met één klap zonder meer dertig inhalen’, zei Rondhuis zaterdagavond.

Die voorspelling kwam de volgende ochtend uit, al werd Vos naar eigen zeggen ‘gebodycheckt’, toen ze het wiel wilde volgen van haar landgenote Daphny van den Brand, en later dat van de dertien jaar oudere Kupfernagel. Voor het eerste stuk asfalt leidde ze al de wedstrijd, maar een probleem aan haar derailleur wierp haar zo ver terug dat ze al haar talent en snelheid moest aanspreken om haar achterstand goed te maken.

Het ene zilver was het andere niet, refereerde Vos aan het WK op de weg, vorig jaar in Stuttgart. Toen verloor ze het goud door een tekort aan kracht en kwaliteit, zondag was ze sterk genoeg om het zilver te winnen. ‘En tweede worden achter Hanka lijkt mij geen schande.’

Met een gezicht vol ongeloof vernam ze dat ze in haar laatste ronde zelfs zeven seconden sneller was geweest dan Kupfernagel. ‘Ik heb er voor gereden’, vond ze. ‘Maar ik wist dat het moeilijk ging worden om haar te bedreigen.’ Vos noemde de Duitse, nu in het bezit van vier wereldtitels veldrijden, een klasse apart en een bijzondere sportvrouw.

Beiden delen de honger om overal en altijd de beste te willen zijn, ook in sporten waarmee ze niet zijn opgegroeid. Kupfernagel vliegt binnenkort naar Peking om het olympische mountainbikeparcours te inspecteren. Dicht ze er zichzelf kansen toe, dan zal ze zich proberen te kwalificeren voor het onderdeel.

‘Misschien moet ik haar maar even sms’en of het parcours ook wat voor mij is’, zei Vos grijnzend. In de olympische tijdrit en in de wegrace zullen Kupfernagel en zij elkaar zeker tegenkomen, want ook de ‘omni-wielrenster’ uit Babyloniënbroek heeft sinds dit jaar haar vleugels uitgeslagen.

‘Dit was een eenmalig avontuur. Je kunt dit niet nog een keer van haar vragen’, zei Rondhuis over het uitstapje dat zijn pupil dit jaar maakt naar de wielerbaan. De koerswijziging moet in Peking leiden tot olympisch goud op de puntenkoers, het onderdeel waarop de kracht en snelheid van de Brabantse het best samenkomen.

Om straks op het olympische wieleromnium mee te mogen doen, moet ze bij het WK in maart of in de wereldbeker voldoende presteren, of tot de eerste acht van de wereldranglijst behoren. Er wordt niet aan getwijfeld dat Vos de limiet zal halen. ‘Maar het veldrijden blijft mijn echte liefde’, maakte ze nog eens duidelijk waarom ze alles op alles had gezet om zo goed mogelijk voorbereid in Treviso te arriveren.

Ze was haar duur- en intervaltrainingen blijven afwerken en gokte erop dat ze de afgelopen dagen meer op bed had gelegen dan de journalisten. En omdat de techniek van het veldrijden volgens haar iets is dat niet kan worden verleerd. Uiteindelijk was ze tevreden met de uitkomst van haar derde deelname aan het WK in het veld.

Meer over