Een spinner is het begeerlijkste object aller tijden

null Beeld de Volkskrant
Beeld de Volkskrant

Twee weken geleden kwamen mijn kinderen uit school met verhitte gezichten en de van opwinding hijgend meegedeelde mededeling: 'MAMA WE MOETEN KNIKKERS.' Omdat mijn opvoedmethode die van de instantbehoeftebevrediging is - ik leer mijn kinderen niet om te wachten op dingen die ze graag willen - fietste ik onmiddellijk keihard met ze naar Intertoys.

Daar waren de knikkers uitverkocht. Het was een enorme rage, zei de medewerkster. We fietsten stad en land af en kwamen uiteindelijk thuis met één zak knikkers per persoon. 'Ik wilde eigenlijk twee zakken', zei mijn zoon.

Een week geleden kwamen mijn kinderen uit school met verhitte gezichten en de van opwinding hijgend meegedeelde mededeling: 'MAMA WE MOETEN SPINNERS.' Omdat mijn opvoedmethode die van de instantbehoeftebevrediging is, fietste ik onmiddellijk keihard met ze naar Intertoys. Daar waren de spinners uitverkocht. Het was een enorme rage, zei de medewerkster. 'Het heeft deze week ook in De Telegraaf gestaan. En zelfs in de Metro', zei ze. Ja, als iets de Metro gehaald heeft, is het groot nieuws.

Via een undergroundspinnersnetwerk waar mijn kinderen deel van bleken uit te maken, kregen we de Geheimtipp dat er op de markt nog spinners verkocht werden. We stapten op de fiets en reden naar de markt. Halverwege vroeg ik: 'Wat zijn spinners eigenlijk?'

Scholieren van basisschool Het Rondeel met spinners. Beeld anp
Scholieren van basisschool Het Rondeel met spinners.Beeld anp

Vanaf het voorzitje en het achterzitje tegelijk werd me veel informatie toegeroepen, waaruit ik destilleerde 'iets van plastic dat ronddraait op je duim'. En een spinner, dat werd ook duidelijk, was het begeerlijkste object aller tijden.

Op de markt stonden twee kramen met spinners. Bij de ene waren ze 5 euro, bij de andere 4. Achter de 4-euro-kraam stonden twee intens tevreden mannen met buiktasjes vol rinkelend kleingeld, en rondom de kraam stond onze gehele school spinners af te rekenen. Mijn kinderen zochten er ieder eentje uit en we reden naar huis. 'Ik had er eigenlijk twee willen hebben', zei mijn zoon.

Thuis lieten ze zien wat de spinner nou precies kon. Het was een driehoek van plastic. Je zette hem op je duim. Daar gaf je hem een draai, en dan draaide hij rond. Een tol, maar makkelijker aan de praat te krijgen.

'Ik begrijp niet wat hier leuk aan is', zei ik tegen mijn kinderen. Ik geef ze alles wat ze willen, maar ik ben ook eerlijk tegen ze. Ze zeiden alleen maar geërgerd: 'Máma', en lieten hun stukjes plastic op hun duimen draaien.

Mijn stiefkinderen van 16 vertelden dat ook pubers aanhoudend spinners op hun duimen lieten ronddraaien. Ze schenen ook erg goed te helpen tegen adhd en andere concentratiestoornissen. En bij examenstress, ook dat.

Althans, deze week nog. Volgende week zullen we daarvoor weer een ander stukje plastic moeten aanschaffen.

Meer over