Een samenzwering van idioten

Wat te doen tegen deze praktijken, die de renners en de wielersport in gevaar brengen? Het verschijnsel is oud en er is vroeger al een poging gedaan voorgoed een einde te maken aan dit mensonterende gedoe.'..

Bert Wagendorp

Een tevergeefse poging, aldus Tourdokter Pierre Dumas in een interview met verslaggever Theo Nolens, in de Volkskrant van 20 juli 1955, onder de huiveringwekkende kop 'Ook Kübler en Gaul bewerkt met giftige middelen'.

Het mensonterende gedoe van de dopingverstrekkers wordt inmiddels geëvenaard door het mensonterende gedoe van de dopingjagers, maar veel heeft het niet geholpen. In de zomer van Louison Bobets derde Tourzege beklaagde Dokter Dumas zich erover dat hij geen bloedproeven mocht afnemen.

Dat mag inmiddels wel, maar het heeft niet geholpen. We tonen triomfantelijk de aanwezigheid van éénmiljoenste nanogram probenecid of één molecuul cocaïne aan en kruisigen de schuldige, maar geholpen heeft het niet. De hi-tech controles kosten binnenkort vijfduizend euro per stuk, maar helpen zal het niet.

(De ronduit verontwaardigde toon waarop dopingnieuws op tv tot ons komt: alsof je beter te maken kunt hebben met een kinderverkrachter of sadistische moordenaar, dan met iemand die is 'gepakt' op doping. 'Gepakt', kan dat woord wég? Gewoon melden dat er bij een coureur sporen zijn gevonden van een middel dat op de dopinglijst staat en verder géén vertoon van morele gekwetstheid, alstublieft. Ik kots zo langzamerhand van de afgrijselijke hypocrisie van de sportjournalistiek, zodra het woord doping valt.)

Sterk overdreven trouwens, de grap dat het nóg een wonder is dat aan het eind van elke etappe die witte streep niet is verdwenen. Ik geloof Simoni, al ben ik de enige ter wereld: hij is geflikt door die cokesnuiver van een tandarts van 'm. Zo was ik destijds trouwens ook de enige die de renner geloofde die zei dat hij positief was, omdat hij een gedrogeerde postduif had verorberd.

Danny Nelissen, de uitstekende wielercommentator van Eurosport, had het zondagmiddag over Graeme Obree, de Schotse renner die in 1993 wereldkampioen werd. Obree verbeterde ooit het werelduurrecord, op een futuristische fiets die hij zelf had gemaakt van onderdelen van oude wasmachines. Dat zei hij tenminste. De fiets had hem honderd pond aan materiaal gekost. Na het behalen van de wereldtitel kwam Obree in Oslo hevig hoestend de persruimte binnen. 'I absolutely háve to quit smoking', zei hij.

Obree trachtte zich vorig jaar, vlak voor kerst, van het leven te beroven. Een boer zag hem hangen in de schuur en sneed hem juist op tijd los. Het gebeurde op Bellsland Farm in Kilmaurs, Ayrshire, in Schotland. Obree's traditionele kerstdepressie was ondraaglijk geworden.

In 1998, tijdens de Tour Dopage, gaf Obree een interview aan de krant The Express. Hij zei dat hij graag de Tour de France had gereden, maar dat hij van deelname had afgezien nadat hem vriendelijk doch dringend was verzocht tweeduizend pond in de dope-pot te storten. Graeme Obree is een eerlijk man, dus ik geloof het direct dat hij destijds moest meebetalen aan de epo-voorraad. En laten we wel wezen, dat spul is peperduur, dus een kleine bijdrage was alleszins redelijk. Maar ja, Schot.

Ik hoop oprecht dat het weer goed gaat, met Graeme Obree.

Het schoot vorige week even door me heen dat Michael Boogerd wel eens de Giro zou kunnen gaan winnen: alle renners voor hem in het klassement positief bevonden. Maar na een hoopgevend begin, - Garzelli weg, Simoni weg -, hield het plotseling weer op.

Zondagmiddag zag ik Hamilton, Evans: onbedorven jongetjes, cherubijnen op de fiets die een King pepermunt al competitievervalsing vinden. Sportjongens, geen pakkers. Het verlies van Boogerd was dermate groot, dat nu vaststaat dat ook hij zonder zonde is.

Garzelli verklaarde dat hij slachtoffer is geworden van een samenzwering. Hem geloofde ik ook. Wij zijn in de dopingkwestie allemaal slachtoffer van een samenzwering. Een samenzwering van idioten, zoals de schrijver John Kennedy Toole het noemde, alvorens hij zich in een wél geslaagde poging het leven benam.

Meer over