Een nachtclubsfeertje bij Fokker

DANS..

Circustances door Cloud Chamber. Idee en regie: Ron Bunzl. Locatie: hangar Fokkerschool, Binckhorstlaan 251, Den Haag. daar t/m 27 juni. Amsterdam: Werkteatertent 1 t/m 12 juli. Tournee in schouwburgcircuit van september t/m december.

Hoog boven het podium zweeft danseres en trapeziste Frederique Débitte. De zoom van haar felrode elastische jurk is heel geraffineerd verbonden aan de hoepel waarop ze zit, ligt en soms hangt, als een sierlijke en verleidelijk sirene.

Zelfs met behulp van een lange ladder lukt het danser Jim Barnard, die in wankel evenwicht onder haar balanceert, niet haar te bereiken. Wel klinkt zijn rappende aubade tot haar door.

Ron Bunzl, theaterman met een zwak voor circus, speelt in zijn locatieproject Circustances listig met de illusies in het theater. Al eerder, in de voorloper Cirque Interieur, gebruikt hij daarvoor het circus. Dat biedt immers tal van goed bruikbare clichébeelden: romantiek en erotiek, poëzie en magie, risico en sensatie. Amusement en entertainment, bovenal.

Als locatie voor Circustances nam hij een grote hangar van de failliete vliegtuigfabrikant Fokker. Met glimmend zwart plastic is een rechthoekige piste afgebakend. Het publiek zit op een oncomfortabele tribune, wat ook wel hoort bij een tikkeltje sleets, maar ook ongelikt circus.

Toch roept het geheel, met roodpluche stoeltjes in de piste, met een stille dienstbare barman die alles ziet en hoort, en met drie in sexy satijn gestoken danseressen ook de ambiance op van een decadente nachtclub. Achter het zwartglimmende gordijn gebeurt vast meer dan wat in de piste wordt getoond.

Daar is overigens al genoeg te zien met de dominante dame (Susanna Ohmann) die haar muffe opzette tijger prefereert boven een aandoenlijke aanbidder. Of met de tragikomische act van de man zonder armen die aan liefdesverdriet lijdt.

Bunzl houdt van dubbele bodems en mystificaties. Die kan hij hier ruimschoots kwijt, evenals zijn gevoel voor absurd getinte humor, want gewoon komisch zijn sommige acts ook.

Voor de pauze loopt de voorstelling wat stroef, doordat de acts te los van elkaar staan, maar de tweede helft heeft al meer vaart. Dan dreigen zelfs enkele prachtige minidrama's verloren te gaan omdat er simultaan wordt gewerkt. Het slot is jammergenoeg zwak, met een herhaling van eerdere acts.

Uitstekend is Bunzl zelf in zijn favouriete rol van autoritaire, smoezelige circusdirecteur, zo een die de dames voor opkomst even in hun billen knijpt. Hij is tevens de magic man die de mensen in zijn ban voert met een betoverende charme en met mysterieuze gebaren.

Als regisseur jongleert hij knap met eenvoudige middelen, waarmee hij gelijktijdig de latent broeierige sfeer van een fin de siècle in een new age-periode schept, alswel de vrolijk, speelse sfeer die meer met ouderwets vaudeville van doen heeft.

Zijn eminente troupe d'artistes die behalve uit Barnard, Ohmann en Débitte bestaat uit Eduardo de Paiva Souza, Simon Rowe en Els Reuver, maakt dat Circustances garant voor een goede avond 's zomers vertier, op hoog niveau.

Isabella Lanz

Meer over