Een liefhebber met snelle benen

Twee héle triatlons telt Nederland volgend jaar. De bekende editie in Almere staat al sinds jaar en dag op het programma....

door Rolf Bos

'Had je ook zo'n last van schurende tepels?' Gesprek tussen twee triatleten, na afloop van ruim zes uur duursporten. Het tweetal doet zich tegoed aan vlaai, meloen, sinaasappel en krentenbollen. Na 3 kilometer zwemmen, 115 kilometer fietsen en 30 kilometer hardlopen dient de voorraadschuur te worden aangevuld.

'Je moet je bloedsuikerspiegel dus wel effe weer opnieuw afstemmen, na zo'n inspanning', zegt een van de twee triatleten, terwijl hij een aantal winegums (!) naar binnen werpt. Het tweetal komt na ruim zeven uur sporten binnen en oogt nog opmerkelijk fris. 'Kwestie van op je hartslagmeter blijven letten', zegt de een.

Zijn collega: 'Ook moet je bij deze warmte goed blijven drinken. In de voorlaatste ronde heb ik nog flink wat cola gedronken. Heerlijk, ik voelde de suikers als het ware m'n bloed instromen.'

Het tweetal deed niet mee voor een topklassering, winnaar Gerrit Schellens was al bijna een uur binnen toen zij zich pas konden overgeven aan vlaai en winegums. De Belg won de triatlon van Stein, over tweederde van de klassieke Ironman-afstand, met overmacht (5.33.45).

Na afloop zat de triatleet uit Lommel er opvallend monter bij. Tijdens het afsluitende lopen had hij op grootse wijze afgerekend met de Nederlandse triatleet Casper van den Burgh, die nog met zeven minuten voorsprong van de fiets was gestapt. Schellens: 'Na twee rondjes lopen was er al vier minuten af en wist ik: die is te pakken.'

Schellens was naar Nederlands Limburg vertrokken met het idee dat hij wel eens in de topvijf zou kunnen finishen. Met een overwinning had hij geen rekening gehouden. Hij is al 36 en won nog nooit: 'Vorig jaar was ik derde in Almere. Ook was ik al eens vijfde bij de Belgische kampioenschappen.'

In z'n eentje zette Schellens de gehele Nederlandse triatlontop echter te kijk. De mannen die zich semi- of zelfs fulltime triatleet mogen noemen werden eraf gelopen door een 'oude amateur' uit België.

Van den Burgh, Guido Gosselink en Vincent Bruins, ze hadden geen antwoord op het hardlooptalent Schellens: 'Ja, ik kan wel een beetje lopen, in Almere liep ik de marathon binnen de triatlon al eens in 2.39, en dat was nog nooit vertoond.'

België heeft een mooie traditie op de lange triatlon en, ook, duatlon. Luc van Lierde won de klassieker op Hawaii tweemaal, ook Dirk van Gossem en Benny Vansteelant vieren triomfen op de twee- en driekamp. En op 23 juni 2002 wint ene Gerit Schellens de 'internationale' triatlon van Stein.

Daar moet warempel toch wel een heel goed Belgisch triatlonbeleid achter steken? Schellens grijnst: 'Ik doe alles op m'n eigen. Ja, ik krijg iets van AA-drank, mijn sponsor, maar daar houdt het wel me op.'

Schellens werkt 'gewoon' van negen tot vijf. 'In de textiel, in de matrassen om precies te zijn.' Pas na vijven kan hij trainen - tot zo'n dertig uur per week. Hij 'recupereert' snel, volgende week start hij op het Belgisch kampioenschap halve afstand in Brasschaat.

Over een maand volgt de héle Ironman van Zürich, waarna Almere op 31 augustus wacht. Mocht hij zich in Zürich trouwens nog kwalificeren voor Hawaii, dan pakt de Lommelaar, die spreekt van een 'uit de hand gelopen hobby', die klassieker in de Pacific óók nog. En wie weet, als de Belgische bond hem goed genoeg acht voor deelname voor de WK in Nice, dan reist hij half september ook naar Frankrijk.

Schellens doet niet erg ingewikkeld over dat WK, waar ook de Nederlandse triatleten zich in Stein voor konden kwalificeren. Van den Burgh (2de), Bruins (5de) en Gosselink (4de) zijn uitgenodigd door NTB-keuzeheren Gerrino Mulder en Marcel Swart, maar of ze in Zuid-Frankrijk voor de podiumplaatsen kunnen strijden, valt te betwijfelen.

De grote tijden van Rob Barel, Mark Koks, Jan van der Marel en Frank Heldoorn liggen achter ons, zegt bondscoach Swart. 'Sinds de kwart-triatlon de olympische status heeft gekregen, durft niemand een duidelijke keuze te maken voor de lange triatlon.'

Dat vindt ook Frank Heldoorn, 33 inmiddels, en gestopt met topsport. Hij werkte na zijn afscheid vorig jaar een tijdje als leraar Duits en economie, vond lesgeven leuk, maar ergerde zich mateloos aan de 'weinig professionele organisatie' binnen het onderwijs.

Heldoorn nam ontslag en begon per 1 februari weer met zwem- en fietstraining. 'Lopen was ik na de laatste editie van Almere wel blijven doen.' Hij werkt nu in een sportwinkel in Hilversum, is een expert op het gebied van hartslagmeters en sportvoeding en begeleidt triatleten met e-coaching, schema's verstuurd per e-mail.

Zelf trainde hij in zijn glorietijd 25 à 30 uur per week, nu is dat nog 10 uur. Die verminderde omvang was gisteren toch nog goed voor een geenszins slechte zesde plaats.

Half augustus start hij met vrienden op de zware triatlon van Embrun, maar hij piekert er niet over om weer meer te gaan trainen, waardoor hij wellicht toch weer op de podia geraakt. 'Nee, die tijd heb ik gehad, ik heb een gezin met twee koters.'

Meer over