Een lichtgevend baken voor de wereld

WAARAAN ik het heb te danken weet ik ook niet, maar binnenkort woon ik in het aards paradijs...

Groot-Brittannië wordt namelijk de beste plaats om te leven. De beste plaats om kinderen op te voeden, de beste plaats om een volwaardig leven te leiden en de beste plaats om oud te worden.

Wie had dat kunnen denken?

Het zal nog enige tijd in beslag nemen voor het zover is, maar rond 2002 moet het al aardig die kant opgaan en in 2005 zal Groot-Brittannië een lichtgevend baken voor de wereld zijn.

Tegen mensen die zeggen: sorry, dat is zo ambitieus, dat kan niet, zeg ik: Groot-Brittannië is geen sorry-land. Het Britse volk is geen sorry-volk. Het kan. De ketenen van de middelmatigheid zijn verbroken, de vermoeide dagen liggen achter ons. Jawel, het Britse volk is weer helemaal vrij, om die 21ste-eeuwse modelstaat te bouwen, die staat van het millennium, om dat baken voor de wereld te worden.

Niet dat halfslachtige gedoe van: we gaan proberen het beter te maken, nee, we gaan hier voor de top.

Ook het Britse onderwijs zal binnen enkele jaren een lichtgevend baken voor de wereld zijn, net als de Britse gezondheidszorg.

Geen cynisme alstublieft, dat ze eerst maar eens het licht in die lekkende rotscholen en krakkemikkige ziekenhuizen moeten repareren, want dat is helemaal uit, cynisme, in het Nieuwe Groot-Brittannië.

En ook geen flauwe opmerkingen dat het wel zo'n tot mislukken gedoemd vijfjarenplan lijkt uit de oude Sovjet-Unie. Daar heeft het niets mee te maken. De premier kan het woord socialisme niet meer horen!

Luister liever naar wat mevrouw Patricia Lewis uit Zuid-Londen aan onze premier schreef, over haar zoon Stephen die de zomerschool bezocht: 'Elke middag haalde ik hem op van school. Na de vierde dag begon ik veranderingen te zien in Stephen. Zijn enthousiasme groeide, hij kreeg meer vertrouwen, zijn vermogen om te lezen, schrijven, spellen, praten èn beleefd vragen stellen was verbazingwekkend.'

Dat mogen we toch inderdaad wel verbazingwekkend noemen, na vier dagen. Die jongen is zelf een lichtgevend baken. Dus hoe denkt u dat dat straks, in 2002, zal zijn, als er op elke Britse school een moderne computer zal staan, linea recta aangesloten op het Internet? Hè?? Dan leert hij in vier uur beleefd chatten.

Bijvoorbeeld met de overheid, want binnen vijf jaar zal een kwart van alle contacten met de overheid electronisch verlopen, via de televisie, de telefoon of de computer.

Maar ik ben er nog lang niet. Ook de buitenlanderhaat zal totaal verdwijnen, in het Nieuwe Groot-Brittannië. Jazeker. Verder zullen alle vrouwen die 's avonds bang zijn om over straat te gaan en alle bejaarden die bang zijn om thuis te blijven, worden geholpen. De misdaad, klein en groot, zal stevig worden aangepakt en het gezin worden gesteund.

Creatief. Meelevend. De blik naar buiten gericht.

Kijk, het zou kunnen dat Groot-Brittannië nooit meer het machtigste land op aarde zal worden. Helemaal zeker weten doe je het nooit, maar het lijkt inderdaad onwaarschijnlijk. Maar de visie voor het post-imperiale Groot-Brittannië ligt al klaar. Het land moet een spil, een leider in de wereld worden. Een lichtgevend baken, zeg maar.

Groot-Brittannië zal ook de schulden van de Derde Wereld aanpakken. Evenals de milieuproblemen van de gehele wereld. Groot-Brittannië zal ook actie ondernemen tegen het broeikaseffect en erop toezien dat de hele wereld daartegen actie onderneemt.

Zoveel te doen. Zo veel te veranderen. Zo moeilijk. Maar de visie is zo oud als de mensheid.

Vooruitgang en modernisering zijn de twee peilers waarop Groot-Brittannië naar grote hoogten zal stijgen. Wat modernisering precies is, dat zal de premier ons later nog wel eens uitleggen. Evenals hoe hij dit alles gaat betalen. Wij hebben daar het volste vertrouwen in.

Zoals u merkt, is zelfs de naam van het land veranderd. Nieuw-Brittannië heet het hier voortaan.

Wat zegt u? Britten conservatief? Traditioneel? Laat mij niet lachen. De Britten zijn niet bang voor verandering. Verandering zit de Britten in het bloed en de botten.

Maar wij, de inwoners van Nieuw-Brittannië, moeten natuurlijk wel een beetje meewerken. De premier kan wel veel, maar we zullen toch echt met zijn allen de bezem erdoor moeten halen.

Op de eerste mei 1997 waren het niet alleen de Tories die verloren. Cynisme werd verslagen. Angst voor verandering werd verslagen. Angst zelf werd verslagen. Het Tijdperk van het Geven begon.

Vaag? Helemaal niet vaag!

Wij moeten de regering helpen Groot-Brittannië tot dat baken te maken. Wij moeten ons best doen. Wij moeten ons verenigen achter de missie van onze regering om het land te moderniseren. Wij moeten alles geven. Wij moeten dit het tijdperk van het geven maken.

Paternalisme? Nationalistisch geronk? Neo-conservatief? Te absurd voor woorden.

Wij danken de grote leider.

(Met dank ook aan de schrijvers van de speech die Tony Blair dinsdag tot de Labour-conferentie richtte. Alles wat hier cursief staat is van hen).

Bert Wagendorp

Meer over