. . . een kaartje

Donderdagvond 17 juli even na half negen. NS-station in Almelo. De loketten zijn gesloten en de enige kaartautomaat op het perron accepteert alleen munten....

Almelo Jan Krol

Man 1 kijkt met een smekende glimlach naar de controleur terwijl zijn trein binnenrijdt. Maar de NS'er geeft geen krimp en gaat onverstoorbaar verder met zijn uitleg aan man 2. Het tafereel wordt mij te gortig als de controleur ook nog eens gemakkelijk tegen de automaat gaat leunen en ik vraag om begrip en dus ruimte voor man 1. Dat komt me te staan op het commando om me er niet mee te bemoeien en snel te vertrekken. Ik wijs de controleur erop dat dit helaas niet zal gaan, omdat mijn trein vertraging heeft. Even ben ik verward over ' s mans merkwaardige combinatie van hufterigheid en servicegevoel. Mijn verwarring maakt snel plaats voor de zekerheid dat het te maken moet hebben met het verschil tussen de beide treinreizigers. De een is onmiskenbaar een onervaren zwarte reiziger van buitenlandse origine. Zo iemand heeft uiteraard extra hulp nodig. De ander is een blanke Nederlander die zich wel redt. Logisch toch?

Als ik in mijn vertraagde trein stap, zie ik de zwarte man nog steeds op het Almelose perron staan terwijl hij glimlachend in de verte kijkt naar de achterlichten van zijn gemiste trein. De controleur zwaait mij, blanke ervaren treinreiziger en bemoeial, grimmig doch tevreden uit.

Meer over