Een ijskoud wonder

Smeltende harten bij een ijskoud jeugdwonder.

Jeugdtheater

Een ijskoud wonder, van Het Filiaal, Vanaf 8 jaar. Tekst: Don Duyns. Regie: Monique Corvers. 10/11, Stadsschouwburg Utrecht. Tournee t/m 5/1/14. hetfiliaal.nl

In de cinema is het een beproefd scenario: een desperaat iemand krijgt via zijn beschermengel voorgespiegeld hoe de wereld zonder hem eruit had gezien. De hoofdpersoon beseft hierdoor dat zijn aanwezigheid wel degelijk ertoe doet.

Einde wanhoop(sdaad). De oerversie van dit 'wat als ...'-scenario schuilt in Frank Capra's filmklassieker It's a Wonderful Life uit 1946, met James Stewart in de rol van de dienstbare, altruïstische bankier George Bailey. Keer op keer redt hij de sociale bank van zijn vader van een vijandige overname, totdat het water hem aan de lippen staat. Op de rand van de afgrond houdt beschermengel Clarence hem een wat-als-levensspiegel voor. Schrijver Don Duyns mixt dit filmscenario met dat van A Christmas Carol nu tot een leuke feel-goodtoneeltekst voor Het Filiaal, getiteld Een ijskoud wonder (8+), inclusief een knipoog naar de bankencrisis en een economielesje in bankruns, risico-investering, grootkapitaal en maatschappelijk verantwoord ondernemen.

Het verhaal blijft natuurlijk door en door moralistisch en de voorstelling oogt in het begin nog wat braaf, vooral door de kostumering van plooibroeken, overhemden en bruine vesten. De groeiende speelsheid zit echter vooral in vormgeving, livemuziek en snelle wisseling in theatervorm. Het leven van de ingoede bankierszoon Frank Beelen (een blauwogige Roland Haufe) wordt bijvoorbeeld teruggespoeld via uitvergroot schaduwtheater; diepte en breedte van de grote zaal worden optimaal benut. We zien hoe Frank zijn broertje redt van de verdrinkingsdood en schuttert tegenover zijn jeugdliefde. Later stappen de acteurs zo vanaf stoelen Franks verdere leven in om te onderstrepen hoe hij telkens zijn grote wens - de wereld zien - opoffert omdat Hoekseveen niet zonder hem kan. Beschermengel Clemens (Gerold Guthman) en zijn ijzige cheffin (Mirthe Klieverik) zetten af en toe à la TiTa Tovenaar de gebeurtenissen stil om ingrijpen af te wegen.

Fraai zijn de verlichte ijskristallen vooraan op het podium waarin zogenaamd mensenlevens huizen. Houden de engelen de kristallen scheef, hangen alle acteurs uit het lood. De meeslepende livemuziek van Gábor Tarján, Rombout Stoffers en Michel Lamers (percussie, piccolo, sopraansax en basklarinet) versterkt de spanning en het uitklapbare decor is even praktisch als veelzeggend.

Wel mag er vetter worden gestrooid met ironie en grappen. Nu zorgt vooral Ramses Graus als winstbeluste uitbuiter voor de broodnodige overdrijving. Regisseur Monique Corvers doet er goed aan de beweeglijke acteur Gerold Guthman vaker in te zetten. Guthman, altijd goed voor een dolletje, zit nu als beschermengel lang werkeloos toe te kijken. Wanneer hij als nar het moralisme van een extra knipoog voorziet, leidt Een ijskoud wonder smeltende harten.

undefined

Meer over