Een enkeltje heelal: wie?

Met de eerste maanlanding van veertig jaar geleden ging een droom van de Amerikaanse president John F. Kennedy in vervulling....

Waarom eigenlijk die randvoorwaarde? Dat vroeg NASA-functionaris John Olson zich deze week af in de Britse krant The Guardian. Olson ziet in de nabije toekomst ruimtereizigers vertrekken die de aarde voor altijd achter zich laten. Pas dan kan de mensheid werk maken van de verkenning van de kosmos. Het heeft een praktische kant: met een shuttle zou je er 165 duizend jaar over doen om Alpha Centauri te bereiken, het dichtstbij gelegen sterrenstelsel.

Aan vrijwilligers zal geen gebrek zal zijn, denkt Olson. ‘Het verschilt niet veel met de pioniers die in het verleden de oceaan overstaken of naar het westen van de VS trokken, zonder dat ze van plan waren terug te keren.’

Hoewel alles in het werk was gesteld om hen veilig terug te brengen naar hun eigen planeet, hield NASA er in 1969 ernstig rekening mee dat Neil Armstrong en Buzz Aldrin hun laatste rustplaats op de maan zouden vinden. Er lag een speech klaar die president Nixon zou uitspreken. Omdat ze vanwege het hoge risico geen levensverzekering konden afsluiten, hadden de astronauten hun handtekening gezet op een stapel tijdschriftomslagen – voor hun familie, als appeltje voor de dorst.

De terugkeer naar aarde is een van de riskantste etappes van elke vlucht. Een ruimteschip moet onder de juiste hoek de dampkring in duiken om niet terug te stuiteren, het heelal weer in. Tijdens de afdaling staat de capsule door wrijvingskrachten – die dienen als rem – bloot aan temperaturen tot 1.600 graden Celsius. Daarom zijn ruimtevaartuigen uitgerust met een hitteschild.

Sinds de ramp met de Columbia in 2003 laat NASA de bemanningen van shuttles een ruimtewandeling maken om dat schild op gebreken te inspecteren. Ook de astronauten van de Endeavour, op dit moment gekoppeld aan het International Space Station, hebben dat gedaan nadat er op beelden was gezien dat er bij de lancering stukken isolatieschuim tegen de shuttle waren geslagen.

NASA is nog niet rijp voor enkele reizen richting ruimte. Alles is gericht op vertrek én een veilige terugkeer. Al twee jaar doet het bureau proeven met een systeem dat de bemanning van de nieuwe Orion-capsules in veiligheid brengt als het bij de lancering misgaat.

Het is het verst gevorderde onderdeel van de nieuwe generatie raketten die Amerikanen naar de maan en straks naar Mars moet brengen. Logisch: van de zeventien astronauten die NASA verloor sinds Kennedy zijn historische toespraak hield, stierven er tien op aarde.

Meer over