'Een 4-jarig meisje van 80 kilo, dat is een plofkip'

Zeker 90 procent van alle kip die in Nederland wordt gegeten, is plofkip. Hoe herken je de plofkip in de schappen? Simpel: ze heeft geen enkele ster.

VAN ONZE VERSLAGGEVERS GERARD REIJN EN JONATHAN WITTEMAN

Wat is een plofkip?

Een plofkip, of 'regulier vleeskuiken', is een kuiken dat extreem snel groeit. In zes weken heeft zij een gewicht van 2,2 kilo. Ze groeit vier keer zo snel als een kip deed in 1950 en heeft daarvoor maar eenderde van het voer nodig.

Aan het eind van haar leven is de plofkip qua leeftijd te vergelijken met een 4-jarig meisje, maar dan met een gewicht van 80 kilo, zegt Hanneke van Ormondt van Wakker Dier. Gezondheidsproblemen in overvloed. 'Doorligplekken bijvoorbeeld. En doordat ze de zes weken van hun leven doorbrengen in hun eigen poep, met twintig kippen per vierkante meter, ontstaan er voetzweren en hak- en borstblaren.'

Twee producenten fokken plofkip, Ross en Cobb. Hun modellen worden aangeprezen als kekke sportwagens. De Cob500TM is Cobbs topmodel: 'de efficiëntste braadkip ter wereld' biedt 'een superieure prestatie' en toch 'de laagste kosten per geproduceerd gewicht'.

Wat voor soorten kip liggen er zoal bij de supermarkt?

Plofkip, scharrelkip en biologische kip. Van alle kip die in Nederland wordt gegeten is 90 tot 95 procent plofkip.

Biologische kip krijgt niet alleen biologisch voedsel en nauwelijks antibiotica, maar vooral: veel meer ruimte. De plofkippen zitten met twintig stuks op een vierkante meter, hun hele korte leven. De biokippen zitten op diezelfde oppervlakte met zijn tienen, maar hebben dan ook nog een uitloop naar buiten van vier vierkante meter per kip.

In 2007 lanceerde de Dierenbescherming het Beter Leven-concept: normen voor kippen die het in drie gradaties beter hebben dan de plofkip.

In dit systeem krijgt de biologische kip het maximum van drie sterren, net als de Franse kippen van Label Rouge.

Kip met twee sterren is er nauwelijks. Kip met één ster (bijvoorbeeld van het Volwaard-merk) wordt vaak scharrelkip genoemd. Ze zitten met zijn twaalven op een vierkante meter, en hebben een uitloopje van 20 procent van dat oppervlak. Pas in 2014 moeten de leveranciers aan alle eisen voldoen.

Hoe herken je plofkip?

Als kippen één tot drie van de Beter Leven-sterren van de Dierenbescherming hebben, dan zijn het geen echte plofkippen. Als erop staat dat het scharrel- of biologische kippen zijn, ook niet. Maar als er helemaal niets staat aangegeven, dan heb je een echte plofkip te pakken.

Is Nederland uniek wat betreft de plofkipconsumptie?

Zeker niet, zegt pluimveedeskundige Marijke de Jong van de Dierenbescherming. Volgens haar heeft de plofkip een marktaandeel in de ontwikkelde wereld van ver boven de 90, misschien wel 99 procent. Alleen Frankrijk doet daar niet aan mee; daar is 30 procent van de geconsumeerde kippen van Label Rouge, een driesterrenkip. 'Fransen houden van kwaliteit', verklaart De jong.

Is plofkip veel goedkoper?

Biologische melk en eieren zijn niet zo heel veel duurder dan gewone, en zelfs bij varkensvlees is het met 30 tot maximaal 50 procent wel bekeken. Maar biologische kip is tot drie maal zo duur als de gangbare. Volgens Wakker Dier is de 'gewone' kip zo goedkoop, omdat ze zonder scrupules wordt geëxploiteerd, veel erger nog dan bij varkens of runderen.

Overigens zit er in die compromisloze exploitatie van de kip ook een voordeel: plofkip verbruikt minder energie en voer, en stoot minder CO2 uit.

Toch bespaart de boer met die superefficiënte kip maar een paar centen. Uit onderzoek van het Belgische IVLO blijkt dat als het aantal kippen per vierkante meter met 25 procent omlaag gaat, de kostprijs slechts 4 procent stijgt.

Dat scharrelkip (gelabeld met één ster) nu toch veel duurder in de winkel ligt dan de plofkip, is een kwestie van marketing, denkt Sjoerd van der Wouw van Wakker Dier. 'Nu wordt scharrelkip behandeld als een luxeproduct. Als scharrelkip de standaard zou zijn, zou de prijs maar enkele dubbeltjes per kilo hoger zijn dan van plofkip.'

De successen van Wakker Dier: van big tot ei

'Kip, het meest mishandelde stukje vlees, kip!', luidt een slogan van de nieuwste campagne van Wakker Dier. Het is niet de eerste geruchtmakende campagne van de stichting. De afgelopen jaren boekte Wakker Dier veel successen, weliswaar dikwijls samen met andere dierenwelzijnsorganisaties. Zo zijn legbatterij-eieren verdwenen uit de schappen en worden ze sinds 2003 bijna niet meer in koek, cake en mayonaise gebruikt.

Ook krijgen biggen nu een verdoving bij castratie. En dankzij de acties van de stichting wordt foie gras in honderden restaurants en diverse groothandels niet meer verkocht.

Boeren staan veelal wantrouwig tegen de actiegroep. Ze hebben het gevoel dat Wakker Dier alleen haar bestaansrecht kan bewijzen door een ongenuanceerd beeld van dierenwelzijn te schetsen. 'Dat is een nadeel aan Wakker Dier', zegt pluimveehouder Johan Laarman: 'Ze kunnen alleen zieltjes winnen door de situatie van de dieren zo erg mogelijk voor te stellen.'

undefined

Meer over