Dynamo

Om te beginnen moet een recensent, wil het iets kunnen worden met zijn stukje, goede stof hebben. Die stof vindt hij vooral in zichzelf....

Door bijvoorbeeld de woorden van anderen te lenen, zoals Gijsbert Kamer (de Volkskrant) doet in zijn recensie van het Dynamo-festival, afgelopen maandag. Hij opent met een citaat dat hij optekende uit de mond van een cd-koopman: 'Het lijkt hier verdomme Pinkpop wel. . . Maar ja, er staan ook geen verrassende bands. Alles wat hier staat is oud en belegen, al vaak in de clubs geweest of kun je op andere festivals zien.'

Maartje Hagar Treep (Trouw) laat een bezoeker aan het woord die Dynamo dit jaar voor de achtste keer bezocht. Metalfan Harro Lippmann (27) betreurt het dat het vroeger driedaagse festival nu is ingekrompen tot één dag: 'Ik twijfelde of ik dit jaar wel zou gaan. Het leukste van Dynamo is juist de sfeer en het kamperen. Daarbij is de programmering dit jaar ook commerciëler. Vandaag treden echt alleen maar grote en gevestigde namen op. Terwijl ik het juist leuk vond om ook onbekendere bands te zien.'

Lippmann zal vast een mededeling van die strekking hebben gedaan, maar het citaat mist de levensechtheid van het Volkskrant-citaat met zijn gevloek en zijn grammaticale rarigheid. Ja, zoals die cd-koopman praat, zo formuleert een Metal-fan, dat geloof je meteen. Het Trouw-citaat maakt een gladgestreken indruk en dat tast de geloofwaardigheid aan van niet alleen dat Lippmann-citaat, maar van de hele recensie. Kan iemand die blijkbaar niet kan luisteren naar de manier waarop iemand formuleert, überhaupt wel luisteren?

Dat wantrouwen voedt Maartje Hagar Treep met een wat vooringenomen werkende passage over het optreden van de band Kittie - 'vier Amerikaanse tienermeisjes die laten zien dat vrouwen wel degelijk brute metal kunnen maken'. Dat houdt er qua vrouwen-emancipatie de moed natuurlijk in, maar was het ook om aan te horen?

René Megens (GPD) schetst het gebodene zo: ''Hé, dat is een wijf'', lacht een verbaasde rocker als hij de frêle anti-freule Morgan Lander ziet. Want hij dacht bij het horen van de gruntstrot van de frontvrouwe van Kittie te maken te hebben met een kerel. De zang van Lander is een curiosum. Ook omdat er zo weinig vrouwelijke entertainers op Dynamo 2000 staan. Op het debuutalbum Spit komt Kittie goed weg. Live is ze magertjes.'

Robert Haagsma (Algemeen Dagblad) zegt het harder: 'Spelen konden ze nauwelijks en de liedjes klonken nergens naar.'

Ook over de rest van het gebodene waren de recensenten weinig te spreken. Metal is een blijkbaar total loss gespeeld genre. Hoe moet dat nu verder met dat in metal gespecialiseerde Dynamo-festival? Heeft het nog een bestaansreden? Robert Haagsma: 'Maar dan moet Dynamo Open Air, volgend jaar wellicht op het motorcircuit van Assen en weer de volle drie dagen, wel spectaculair uitpakken.'

Let op het woordje wellicht. NRC Handelsblad berichtte in januari dat het festival dit jaar al in Assen had willen staan, maar dat de onderhandelingen daarover waren mislukt, tot grote verbazing van een festival-organisator: 'Ik dacht dat we zo goed als rond waren.' Zijn die onderhandelingen nu wel rond? Maartje Hagar Treep weet het zeker. Volgend jaar, schrijft ze aan het slot van haar welwillende stukje, 'is het festival weer gewoon drie dagen en op het motorcircuit in Assen'.

O, Maartje Hagar Treep, wat schrijft u daar nu weer? Denk toch aan uw geloofwaardigheid!

Meer over