Weblog

Dwars door China 16 - Is dit de mooiste woestijnweg?

De desert road blues, met Chinese karakteristieken. Ruw, leeg, gevaarlijk. Redt Hans Moleman het om voor het donker een hotel te vinden?

null Beeld

Wat zou de mooiste woestijnweg ter wereld zijn? De Trans-Kalahari Highway van Namibië naar Zuid-Afrika en de weg door Death Valley in zuidelijk Californië komen vast in aanmerking. De nieuwe weg door de Taklamakan-woestijn in het verre westen van China mag er ook zijn.

Maar de hoofdprijs gaat wat ons betreft voorlopig naar de G315, een vreemde provinciale hoofdweg in het diepe binnenland van Qinghai, en route naar de Taklamakan in Xinjiang.

Vreemd, vanwege 'verboden' stadjes zoals raketdorp Delingha. En omdat de weg zo wisselend van kwaliteit is - soms gloednieuwe vierbaanssnelweg, dan weer karresporen vol gevaarlijke kuilen, brak talud aangevreten door het blauwgroene water van zoutmeren.

Bergen
Meer dan duizend kilometer trokken we over de G315, afdalend naar de woestijn van Xinjiang. Na de oostelijke helft van China met zijn rivierdeltas en groene heuvels zijn nu ook de bergen van Tibet en Qinghai gedaan.

Ruw, leeg land: steppe, halfwoestijn, maanlandschap, zandduinen, borstelige struikjes, ronde koppies, rafelige rotskammen, prachtige luchten. Big sky country.

Een verraderlijke weg ook. In de twee dagen op de G315 scheren we langs twee grote ongelukken. Twee trucks zijn frontaal op elkaar gebotst, de cabines zo deerlijk gehavend dat het lijkt alof er een bom op is gevallen. De slachtoffers zijn al afgevoerd als we passeren, een paar chauffeurs zijn gestopt om te kijken of er nog wat bruikbaars is te vinden tussen de wrakstukken die over de weg en de woestijnberm zijn verspreid.

Het andere ongeluk: een overbeladen vrachtwagen is op een dalend stuk door de remmen geschoten en van de weg gestort. De chauffeur heeft het overleefd: hij zit te wachten op hulptroepen onder zijn omgekiepte aanhanger die nog half boven de weg hangt. Een slaapzak om zich heen geslagen, de gsm aan het oor - desert road blues, met Chinese karakteristieken.

Hotel
Bij het laatste licht van de dag, op de laatste benzine - de laatste driehonderd kilometer geen benzinepomp meer gezien - rijden we behoedzaam Huatugou binnen. In de schemering duiken jaknikkers op, de stoffige hoofdstraat hangt vol neonreclames van karaokebars. We hebben geluk: het hotel op de kruising weigert geen buitenlanders.

Volgende keer: Oliedorp

Hans Moleman is (nog even) correspondent China voor de Volkskrant. Hij maakt een afscheidsreis door het land.

undefined

null Beeld Yilan Yuen
Beeld Yilan Yuen
null Beeld Yilan Yuen
Beeld Yilan Yuen
null Beeld Yilan Yuen
Beeld Yilan Yuen
null Beeld
null Beeld Yilan Yuen
Beeld Yilan Yuen
Meer over