Dromedarismeisje

Wat een stuitend interview met Erwin Kompanje (Binnenland, 20 oktober). Stel dat hij teelbalkanker zou krijgen. Hoe zou hij het dan vinden als zijn vrouw een boek zou schrijven met zichzelf in de hoofdrol en met als titel Mijn Slappe Zakje?...

Kompanje vraagt zich af waarom veel vrouwen zonder hun man naar het ziekenhuis komen voor hun chemokuur. Hij vermoedt een taboe.

Ik kan natuurlijk alleen maar voor mezelf spreken. Ook mijn man ging meestal niet mee als ik voor een chemokuur naar het ziekenhuis moest. De reden was dat ik graag wilde dat het leven zo normaal mogelijk zou doorgaan. In de eerste plaats voor ons kind, maar ook voor mijn man en mijzelf. Geen oppas in huis, gewoon rust. Mijn man heeft dat mogelijk gemaakt.

k ben trouwens ook heel blij dat hij me nooit heeft uitgemaakt voor ‘dromedarismeisje’.

Meer over