DRAma Impardon-naBles

Waar hij maar kan laat Téchiné ouders en kinderen frontaal botsen.

KEVIN TOMA

Regie André Téchiné.

Met André Dussolier, Carole Bouquet, Mélanie Thierry. In 5 zalen.

De Franse schrijver Francis zoekt in Venetië naar een klein appartement dat hem de rust om te schrijven zal brengen. Hij belandt in het kantoortje van makelaar Judith, laat zich door haar meenemen naar een mooie villa aan het water, valt meteen voor haar en nodigt haar al net zo plompverloren uit om met hem te komen samenwonen. In een film van André Téchiné gebeurt dat dan ook meteen.

Impardonnables laat zich gemakkellijk als een echte Téchiné herkennen. Het camerawerk en de montage zijn vertrouwd ongedurig, en zoals wel vaker heeft de veteraan-regisseur niet de rust om met een enkel hoofdpersonage op te trekken. Ieder krijgt zijn puntje van de taart: Francis' echtgenote Judith, zijn losgeslagen dochter, de privé-detective die haar criminele zoon in de gevangenis bezoekt, die zoon zelf wanneer hij zijn straf heeft uitgezeten en vrij komt.

Waar hij maar kan laat Téchiné (Les témoins, Les temps qui changent) in Impardonnables ouders en hun kinderen frontaal met elkaar botsen; een bont plaatje vol gebrekkige individuen levert het op, dat een welkom en oprecht alternatief biedt voor de gladgestreken, feilloze helden uit de meeste andere films. Fijn ook dat Téchiné met Dussolier, Bouquet en Adriana Asti weer enkele mooi gerijpte sterren van de Europese cinema samenbrengt.

Niettemin is het geen verzameling mensen door wie je gemakkelijk wordt meegesleurd. Iemand als Francis wekt zelfs steeds meer aversie; hoe verder het verhaal vordert, hoe meer hij een egoïstische, jaloerse zak blijkt te zijn die je soms het liefst uit de film zou willen schoppen.

Maar zwaarder weegt het dat de plot te weinig de diepte ingaat. Je kunt al die personages dan wel letterlijk volgen terwijl ze het elkaar moeilijk maken tegen de achtergrond van een met de seizoenen verkleurend Venetië, begrijpen doe je ze niet. Dat maakt sommige scènes, zoals die waarin Francis de zoon van de privé-detective in elkaar slaat omdat hij niet bij dier begrafenis aanwezig was, eerder misplaatst dan ongemakkelijk of confronterend. En de film als geheel wordt er te rommelig van om echt te beklijven.

undefined

Meer over