Douchen

Elke maand leert de Volkskrant een plek in de samenleving van binnenuit kennen. Zesde reeks: op NAVO-oefening met de landmacht....

Na een dag of zes, zeven, heeft iedereen altijd wel een verhaaltje om naar een grote legeringplaats te gaan, vertelt sergeant-majoor administratief (SMA) Heijnen van de Bat-Staf van het 12e. Bij grote legeringplaatsen zijn meestal warme douches. 'Iedereen heeft daar dan plots wel iets te doen bij iemand, om een of andere reden.'

'Want viezigheid is klote', zegt luitenant Koekkoek van de STAT-Compagnie. 'Je went eraan, maar ' t blijft niks.' Dus als iemand, bijvoorbeeld adjudant Rouw van BatStaf Sectie 3 en 28 jaar in dienst, zegt: 'Zeg, wil je douchen bij de Brigade (de grootste compound, red.)? Ik moet daar even heen' - dan zeg je geen nee. Niet dat je ook maar iets anders zou kúnnen zeggen, na een week in een benauwd tentje te hebben geslapen, met schoenpoets op je vingers, te veel natuurlijke vetten in het haar, en jeuk en meuk elders in en op het lichaam, zonder te hebben gedoucht.

De soldaten Bouw en Peters zien de kans schoon om adjudant Rouw en sergeant Mulder te begeleiden. Vanwege mogelijke hinderlagen mag geen voertuig alleen rijden. Bij de Brigade slaan Rouw en Mulder met hun wiebelbusje linksaf om een officier te spreken en daar dingen te doen, Bouw en Peters slaan rechtsaf naar grote houten keten met daarin warme, schone douches. Schone, warme douches.

'Ieder Vietnam heeft zijn Saigon', zegt de adjudant.

Een half uur later zijn adjudant Rouw en sergeant Mulder nog druk bezig met ergens dingen te doen en zoeken de versgedouchte soldaten naar vrouwen, om fris te ruiken. In de kantine van de 43e wachten we op Rouw en Mulder, die kort daarop eveneens fris en fruitig in de tentopening verschijnen. Het is zaterdagavond, tijd om te stappen.

Maar dit is Iron Sword en het is tijd voor patrouilles. En met het schone lichaam kan de vieze tent weer worden opgezocht. Het was mooi, voor even.

Meer over