Dood

Zes genisten zijn zojuist tot hun grote chagrijn overleden. De genie had een terroristentrainingskamp moeten opblazen. Maar nu kunnen ze dat niet meer, want ze zijn aan stukken gereten door een zelfmoordaanslag....

Ze zijn nu dood, en niet voor het eerst. 'Ik ben al zo vaak doodgegaan', zegt Jeroen den Teuling, sergeant van het groepje genisten. 'Dat is heel vervelend, omdat je niet meer meedoet aan de actie. Je denkt dan vooral na over wat er verkeerd ging. Vaak is dat onhandigheid van mezelf of iemand anders.'

Denken over de dood zelf? De meeste soldaten doen dat niet. Den Teuling is in Afghanistan geweest en werd in zijn voertuig omsingeld door tientallen gewapende Afghanen die hun doorgeladen wapen op hem richtten. 'We richtten terug op hen, en reden langzaam van die berg af. Natuurlijk wil je dat liever niet meemaken. Maar als je er te veel over denkt, word je bang.'

Andere soldaten hebben de dood van sergeant Dave Steensma, vorig jaar in Irak, van dichtbij meegemaakt. En in Irak en Afghanistan is op ze geschoten, en schoten ze terug, misschien raak - dat kun je niet altijd zien. Sommigen van hen werkten na de missie in de 'burgermaatschappij', maar dat verveelde.

Waarom word je soldaat? Werken met mannen onder elkaar, diep in de put zitten en er dan toch weer uitkomen; werken aan vrede en veiligheid, of de opleidingen die je bij Defensie kunt volgen, van IT'er tot rechten.

De gedachte aan de dood houdt ze niet tegen. 'Je denkt vooral na over je taak', zegt de nog levende - want verderop staande - luitenant Floris Terhell, genie-commandant.

'Op een vredesmissie, wil je vooral mensen helpen.'

Meer over