Doelpuntenhonger Batistuta effent weg voor Argentinië

Gedreven door eerzucht en geïnspireerd door het verarmde volk van Argentinië kopte Gabriel Omar Batistuta gisteren de bal in het doel van Nigeria....

De voorzet, een hoekschop, van aanvoerder Veron zou veel spitsen voor problemen hebben gesteld. De bal kwam schuin naast het doel terecht, te ver eigenlijk, bij de verste paal. Het was op dat moment dat het leeuwenhart van Batistuta sneller begon te kloppen.

Met de kopbal die voor Argentinië de eerste, waardevolle zege in Japan tot gevolg had, onderstreepte hij zowel zijn talent als zijn moed. Batistuta is een onverschrokken aanvaller met karakteristieke lange haren die bijeen worden gehouden door een zwart bandje. Zijn drang naar het doel van de tegenstander is onstuitbaar.

Nadat hij in 1991 was gekozen tot Zuid-Amerikaans voetballer van het jaar, trok hij naar Europa. In de Italiaanse Serie A (194 doelpunten voor Fiorentina en AS Roma in elf seizoenen) en de nationale ploeg (56 in 75 interlands) bouwde hij een fenomenaal en ongeëvenaard gemiddelde op. Hij was een veelbelovende aanvaller, hij werd Batigol.

Aanbiedingen van clubs als Manchester United, Barcelona en Real Madrid legde hij het afgelopen decennium naast zich neer. `Met die clubs is het geen kunst om prijzen te winnen', zei hij daarover. Ook dat karakteriseert hem: de makkelijkste weg laat hij bij voorkeur links liggen.

Batistuta was in Ibaraki de luidst bejubelde speler, wellicht op Maradona na. Zijn doelpunt uit 1986 tegen Engeland, niet de Hand van God maar die andere, werd voor de wedstrijd op een groot videoscherm getoond. Het gejuich in het stadion werd herhaald in de tweede helft toen Batistuta zijn moker tevoorschijn haalde en Nigeria velde.

Nog zes wedstrijden telt de weg die Argentinië naar de wereldtitel moet leiden, de eerste in het tijdperk na Maradona. De druk op de Zuid-Amerikanen is groot. Het ensemble sterren heeft, door de kwaliteit én de kwantiteit, hoge verwachtingen gewekt.

Zó groot is het aanbod voor coach Bielsa dat hij het zich kon permitteren spelers als Saviola (Barcelona), Riquelme (Boca Juniors) en Solari (Real Madrid) niet te selecteren. De discussie spitst zich in Japan en Argentinië toe op de vraag wie als spits zal worden opgesteld, Batistuta (33, AS Roma) of de jongere Hernan Crespo (26, Lazio).

Crespo was de aanvaller die de superioriteit van Argentinië in de Zuid-Amerikaanse kwalificatiegroep met negen doelpunten onderstreepte. Omdat Bielsa meent dat beide aanvallers niet samen kunnen werken, dwingt hij zichzelf iedere wedstrijd tot een bij voorbaat veelbesproken keuze. Gisteren kreeg Batistuta de voorkeur.

De speler die hem ook in Italië beconcurreert, als aanvaller van Lazio, verving hem in de tweede helft, op een manier die er op duidt dat Crespo zich niet neerlegt bij een rol als reservespits. Het zijn, nu nog, luxeproblemen voor de coach die, een geluk bij een ongeluk, extra munitie heeft gekregen tijdens de jacht op wereldgoud.

Als extra motivatie dient de deplorabele staat van het land dat werd getroffen door een enorme financiële crisis. De spelers van Argentinië verrichten hun arbeid in Japan, evenals trouwens Bielsa, onbetaald. Loononderhandelingen zouden zinloos zijn geweest: ook de Argentijnse voetbalbond is meegesleept in de val die het land heeft lamgelegd.

Batistuta was een van de spelers die erop aandrong dat de spelers een gebaar moesten maken. De belangrijkste geste deed hij echter in de 63ste minuut van zijn derde wereldkampioenschap, met de kopbal die Nigeria in de sterk bezette Groep F meteen in een moeilijke positie manoeuvreerde.

Het was de zesde doelpoging van de Argentijn wiens voorbereiding op het WK allesbehalve in de van hem bekende stijl verliep. Batistuta was in zijn tweede seizoen als spelers van AS Roma vaak geblesseerd. Niet eerder scoorde hij zo weinig als het afgelopen seizoen, zes maal slechts in negentien wedstrijden.

Op het pad dat naar de derde wereldtitel moet leiden, na de overwinningen in 1978 en 1986, maakte Argentinië dankzij Batistuta in de eerste etappe veel vaart. Met zijn doelpunt camoufleerde hij de meest in het oog springende tekortkoming van de ploeg, doelman Pablo Cavallero die schrikachtig en nerveus reageerde op de aanvallen van de Nigerianen.

Cavallero werd deels gerustgesteld door het tiende doelpunt van Batistuta tijdens een wereldkampioenschap. De spits handhaafde zijn hoge gemiddelde van één. In de Verenigde Staten scoorde hij, als werktuig van Maradona, in 1994 in vier duels vier maal.

Vier jaar later, in Frankrijk, trof hij in vijf wedstrijden vijf maal doel en baarde hij, in de kwartfinale tegen Nederland in Marseille, opzien met een daverend schot op de paal.

In Ibaraki kreeg hij gisteren een plaats in een select gezelschap. Batistuta heeft de WK-topscorers Müller (14), Fontaine (13), Pele (12), Kocsis en Klinsmann (11) in het zicht gekregen. Dat is echter een bijkomstigheid voor een aanvaller die in zijn laatste weken als international hunkert naar de grootst denkbare beloning: de wereldtitel.

Meer over