Dochter van Chileense balling of gewoon allochtoon

Als buitenlander kwam ik in december 1994 naar Nederland om een opleiding te volgen aan de Vrije Universiteit in Amsterdam....

Eenmaal gearriveerd in Amsterdam, een mooie stad met mooie en vooral lange mensen, werd ik verrast door de nette binnenkant van de huizen die door ramen zonder gordijnen zichtbaar waren. Ik maakte snel mijn eerste culturele observatie, een die mij jarenlang zou bijblijven: iedereen met een Nederlands uiterlijk droeg 'gewone' kleding. Niemand leek boven de rest uit te steken. Bestonden er geen klasseverschillen in Nederland, bestonden er geen verschillen in opleidingsniveau?

Omdat ik in Engeland ben grootgebracht waar verschillen in economische klassen heel nadrukkelijk zijn, en waar excentriciteit wordt aangemoedigd, bleef het gebrek aan verschil binnen de Nederlandse bevolking mij opvallen. Het gewoon doen, omdat gewoon al gek genoeg is, bleek een belangrijk deel van de Nederlandse identiteit te zijn.

Toen ik in Amsterdam werk vond, deed ik mijn tweede culturele observatie. Mijn werkgever overhandigde mij een formulier met vragen over mijn culturele achtergrond. Chili, mijn geboorteland, stond op de lijst van landen die geclassificeerd werden als 'allochtoon'. In Engeland had ik de gewoonte mijzelf voor te stellen als 'Paula, dochter van een Chileense balling, opgegroeid in Engeland'. In Nederland zijn deze details blijkbaar niet belangrijk, dacht ik. Ik ben gewoon allochtoon, niets bijzonders.

Na 11 september 2001 heeft het begrip 'allochtoon' een beladen betekenis gekregen. Ik val op met mijn zwarte haar, kleine gestalte en mijn accent. Ik heb een goede baan, betaal mijn belasting en ben getrouwd met een autochtoon. Toch lijk ik tegenwoordig te behoren tot een onderklasse die banen afpakt van autochtonen.

Ik leef in een tijd van collectieve angst en polarisatie. Wat zal er met mijn kinderen gebeuren die een allochtone moeder hebben?

Ik heb genoeg van de angst.

Minister Verdonk heeft het steeds over integratie; over het feit dat allochtonen de normen en waarden van Nederlanders moeten overnemen en zich eigen moeten maken. Ik vraag me steeds af wat die normen zijn. Hoe kan ik met mijn uiterlijk bijvoorbeeld voldoen aan de norm 'niet opvallen'?

Ik wil mij er niet bij neerleggen een leven lang als allochtoon te worden gezien. Nederland is een cultureel divers land, maar we zijn allen Nederlander. Schaf de tweedeling allochtoon/ autochtoon af. Noem mij bij mijn naam, vraag naar mijn afkomst, stel de moeilijke vragen, en laten wij samen zoeken naar een oplossing om onze gezamenlijke maatschappelijke problemen op te lossen en dit land draaiend te houden.

Meer over