Bellen mettokio

‘Dit worden geen uitbundige Spelen, het moment van glorie is absoluut beperkter’

De tiende en laatste Olympische Spelen van Volkskrant-sportverslaggever John Volkers zijn door de coronamaatregelen misschien wel de merkwaardigste ooit. ‘Als je het aan mij vraagt, dan denk ik dat ze het niet door hadden moeten laten gaan.’

Journalisten arriveren voor hun verplichte isolatie, voorafgaand aan de Olympische Spelen. Beeld Getty Images
Journalisten arriveren voor hun verplichte isolatie, voorafgaand aan de Olympische Spelen.Beeld Getty Images

Dag John, hoe is het daar in Tokio?

‘Het is 35 graden, en door de regen is de smog die hier normaal hangt weg, de lucht is helder. Maar ik zit binnen, haha. Ik zit in het Best Western hotel in Nishikasai, een voorstadje van Tokio. Ik ben gisteren aangekomen, dat was dag 0 van de verplichte isolatie. Vandaag is dag 1 van de 3.

‘Isolatie betekent hier: op je kamer blijven en jezelf elke dag testen met een speekseltest. Ik spuug een pijpje vol, daar doe ik een dopje op en daarop plak ik een sticker met een code. Die geef ik aan de organisatie en die checkt binnen twaalf uur of ik positief ben. Morgen doe ik weer een speekseltest en dinsdag weer.

‘Je mag het hotel uit, voor een kwartiertje. Dus ik heb ’s ochtends even boodschappen gedaan in de mini-supermarkt hier schuin aan de overkant en ’s middags opnieuw. Je moet doorlopen om op tijd weer binnen te zijn.’

Je schreef vanochtend dat 80 procent van de Japanse bevolking helemaal niet zit te wachten op de Spelen en de buitenlandse bezoekers. Merk je daar nog iets van?

‘Nou, ze kijken mij niet lelijk aan. Ik heb m’n mondkapje voor, ik buig netjes bij het afrekenen en verlaten van de lift. Het is een kwestie van niet opvallen, je op afstand bewegen.

‘Er is door de organisatie een gedragscode verstuurd waarin wordt benadrukt dat als je buiten je boekje gaat de Japanners je op sociale media kunnen zetten. Zo van ‘Kijk, zo gaan die Westerlingen met onze gezondheid om’. Dat heeft wel tot woedende reacties geleid onder journalisten.

‘Gisteren was er ook weer een oproep van de organisatie. Er waren buitenlandse journalisten aangetroffen in Ginza en Roppongi, uitgaanswijken van Tokio. En die waren nogal uitgelaten, zullen we maar zeggen. De boodschap van de toernooi-organisatie is dat je dat gewoon niet moet doen. Ze verzoeken het persvolk rekening te houden met de gevoelens van de bevolking.

‘De Spelen is hard werken, en normaal drinken we dan ’s avonds een biertje en praten we de dag van ons af. Nu heb ik in de mini-supermarkt een blikje bier gehaald en als ik vanavond klaar ben met m’n werk drink ik het solo op in m’n kamer. Alles is dicht hier, je kunt alleen in de hotellobby zitten. De noodtoestand blijft tot 22 augustus gelden.’

Je noemt deze editie in je artikel de Stille Spelen, zo zonder publiek, is het voor de sporters wel leuk om mee te doen?

‘We hebben dit jaar de ‘early leave’. Binnen 48 uur na uitschakeling moeten ze met een PCR-test het vliegtuig in. Het zijn niet de meest uitbundige Spelen.

‘Al sprak ik net met zwemcoach André Cats en die vertelde mij dat ze van plan zijn om het geluid van zwemwedstrijden in Rio de Janeiro van 2016 te gebruiken onder de zwemwedstrijden van dit jaar.

‘Weet je, ze kunnen veel doen. Tegenwoordig kunnen ze met licht spelen. Dat betekent dat je de tribunes niet meer ziet en de sportarena is uitgelicht. Zo heb je niet echt door dat er geen publiek is. Die sporters hebben er ook wel zin in, dit is toch de heilige graal, een olympische medaille gaat boven elke andere prijs. De meesten hebben nog wel onder grote restricties hun toernooien gedraaid in het najaar, maar er is lang naar deze Spelen toegeleefd.

Kun je de sporters nog wel spreken met al die bubbels?

‘Ik kwam net een ploegleider tegen, maar je blijft toch angstvallig op afstand van elkaar. Iedereen is voorzichtig. Er wordt door de organisatie ook gevraagd niet zomaar overal kletspraatjes te maken.

‘Rondom de wedstrijd zijn er wel genoeg opties. Er zijn mixed zones met spatschermen, maar digitaal via Teams is leidend. Dat zul je zeker zien als er meer besmettingen komen in het olympisch dorp. Dan zullen de maatregelen alleen maar toenemen.’

Je bent er al sinds 1984 bij, hoe is het om de Spelen op deze manier mee te maken?

‘Het is een avontuur, maar ik denk toch al snel: ‘Leuk is anders’. Je moet wel gewoon doorbijten, ik voel best wel mee met jonge collega’s die voor het eerst meegaan en denken op het mooiste evenement van de wereld terecht te komen. Dat is het ook, maar niet op deze manier niet. Ze kunnen zich beter op Parijs 2024 richten.’

Hadden de Spelen wel door moeten gaan op deze manier?

‘De Spelen door laten gaan is vooral in belang van de sporters. Alles eromheen telt dan even niet. Maar als je het aan mij vraagt, dan denk ik dat ze het niet door hadden moeten laten gaan.

‘Het is een constructie, bedoeld om het TV-publiek niet te veel van de restricties te laten merken. Maar de miljoenen toeschouwers die er normaal waren, die maakten de Spelen. Die doen heel veel moeite om één keer bij de Spelen te zijn. Amerikanen in een handbalstadion die niks van de sport begrepen maar er toch heen gingen, omdat het de Olympische Spelen waren.

‘Nu moeten de sporters in een kale ceremonie zelf hun medaille oppakken. Het moment van glorie is absoluut beperkter.

‘Eerdere jaren zei iedereen na afloop altijd dat het fantastisch was. Ik hoop dat als je mij over drie weken weer belt, ik je een ander verhaal kan vertellen. Dat het toch fantastisch is geweest.’

Meer over