Die Wim

VAN DE WEEK nog even een leuk fragmentje in NOVA: wijlen Geert van Oorschot laat zich interviewen over de sociaal-democratie en veegt in één sonore adem de vloer aan met de Partij van de Arbeid, de VARA ('onder leiding van een halfzachte dominee nadat ze eerst de nette André Kloos...

Op de achtergrond luisteren drie prominente betrokkenen mee. André van der Louw doet alsof hij het niet precies begrijpt, en stopt zijn pijp. Joop den Uyl moet hartelijk lachen. De derde is Wim Kok, onder het gepaste kapsel - 'oren maar gedekt houden, meneer Kok?' - van de eigentijdse vakbondsvoorzitter. Te zeggen dat hij zuur kijkt, doet niet helemaal recht aan zijn gelaatsuitdrukking. Verongelijkt is ook te weinig gezegd. Wat hij uitstraalt, is eigenlijk pure haat, en het vaste voornemen om de brutale uitgever mores te leren zodra hij de kans krijgt.

Ochgod, die Wim.

Hij is nog steeds vaak in z'n wiek geschoten, maar meestal blijkt het allemaal nogal mee te vallen.

Haider bijvoorbeeld - die maakte hem in februari jongstleden nog veel bozer dan Van Oorschot twintig jaar geleden, en ik zie nog de bijna moordlustige blik in zijn ogen toen hij verklaarde dat de sancties tegen Oostenrijk uiteraard zouden voortduren zolang de FP & Ouml; in het Weense pluchezat.

Maar ja, wat doe je als blijkt dat de maatregel contraproductief is en, erger, als een splijtzwam in de EU gaat werken? Nee, natuurlijk zwicht je dan niet. Dan volg je als een staatsman het verstandige advies van die wijze mannen.

Of anders de dreigementen van de jonge Molukkers. Meteen de rug recht, dus de gevangenis in, en extra beveiliging van wat ik in de Volkskrant zag omschreven als 'de sobere stadsvilla in Amsterdam Slotervaart'. Wim heeft een hekel aan slappe knieën, en de suggestie dat hij de problemen op Ambon onder druk aan de orde zou hebben gesteld op de Millennium-Top wijst hij dus verontwaardigd van de hand, en wie nog even doorvraagt over die plotselinge bereidheid om met de RMS te praten, ziet die blik van twintig jaar geleden op het gezicht komen: halverwege zuur, verongelijkt en haatdragend.

Maar de media maar hinderlijk doorzeuren.

'Tegemoetkoming aan de eisen van de truckers, meneer Kok, is dat geen concessie?'

Hij moet even slikken, beperkt zich tot een mimiek die niet verder gaat dan zuinig, en vindt de woordjes van de Haagse raspoliticus:

'U mag onze voorstellen niet zien als een beloning voor acties. Ze zijn een gevolg van een versnelling in het denken.'

Die Wim.

Achter dat masker van chagrijnigheid gaat volgens mij een hele lieve, meegaande en gevoelige Nederlandse coalitiepremier schuil.

In het debatje over het einde van de sancties tegen Oostenrijk vroeg het VVD-Kamerlid Van Baalen - wat was een poosje geleden daar ook weer mee? - of het niet wenselijk zou zijn om Oostenrijk nu weer te behandelen 'als een normaal lid van de Unie', terwijl de woordvoerders van PvdA en D66 juist 'terughoudendheid' in de relaties bepleitten.

En Wim - ver boven de partijen, namens alle Nederlanders:

'Ik ben van mening dat we ons na de opheffing van de sancties niet kneuterig tegenover Oostenrijk moeten opstellen.'

Het zal me benieuwen hoe hij eruit ziet als hij zich tegenover Weens bezoek onkneuterig gedraagt.

Meer over